Yalnızlık kokuyordu sokaklar. Mutsuzluk vardı yeni yılda da kalplerde. Acıyordu kalpler, kırıktı bazıları belkide. Mutsuzdum o gece küçüğüm. Yoktu yanımda hiç kimse, yalnız, bir başıma, kimsesiz. Kokusuna hasret, kokuna hasrettim küçüğüm.
Kitapların yası tutulur mu diye sormayın hiç bayım, bazen en çok kitapların yası tutulur. Hele birde benim gibi gerçeklikten bu kadar uzak diyarlarda yaşayan insanlar, sıkı sıkıya tutuldukları o kitap karakterlerine ve onlara bunu bahşeden yazarlara bazen ailesinden, dostlarından daha yakındır.