Yaşadığı dünyada kendini olduğu gibi kabul edip, bu dünyada nefes alıp veren başkalarının da olduğunun farkına varmalı insan. Karşısındakinin dünyası ne kadar acı, ne kadar çirkinlikle dolu olsa da yaşamanın onun en doğal hakkı olduğunun bilincinde olmalı.
"Şimdi kalbimde beslediğim iyiliğin, güzelliğin, bir gün zaman denilen mefhuma yenik düşmesinden korkuyorum. Bütün bu değerlerin yitip gittiği, amaçsız, başıboş bir ruh gibi devam ettirdiğim gelecek düşüncesi öyle acı, öyle korkunç ki... İşte bu düşünceyle yaşamak artık ağır geliyor..."