dilhun”
@mpiaf
İyi ki hatıralar bir yere gitmiyor...
Biz onlara tutunarak unutuyoruz ölümü Biz onlara tutunarak dünyaya inanıyoruz Biz onlara tutunarak yalnızlığı seviyoruz.
Şiir ve aşk...
Aklını, kalbini, gövdesini
Kendine karşı bile ayaklandıran
Mucizesi insanın.
Sonrası...
Bir uzun can çekişme.
Biz, yazmanın yalnızlığına dünyayı sevmek için gideriz. Çırpına çırpına severiz kaderimizi. Çekilip geldiğimiz kalabalık harflerimizde çınlar durur. Yaza yaza bir başka kalabalık yaratırız. Yaza yaza bir başka yalnızlık yaratırız.