dilhun”
@mpiaf
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
İlksöz: Ne kadarım ben, ne kadarım sizler.
Genellikle kitap yorumlarını yaparken izlediğim bir yol var: kitaptaki olayların ve kurgusunun sadece başlangıcına değinip, yazdıklarımla da kitabın geri kalanı hakkında bir merak uyandırıp, kitabın okunması için kitapseverler üzerinde bir istek yaratmayı hedefliyorum. Yorumun büyük bir kısmını da ya kitap ve olaylarla ilgili bilgilere ya da okurken yaşadığım duygulara ayırıyorum. Bu kitabı sadece konunun başlangıcını vererek yorumlayamayacağımdan başka bir yol izleyeceğim: kitabın genel temasından bahsedeceğim ayrıntıya girmeden.
Bir ilişkinin, birlikteliğin, evliliğin her iki tarafı da mutlu edecek şekilde sürmesi neye bağlıdır? Bir ilişkinin iyi olup olmamasının sebepleri nelerdir? Bu sorulara cevap vermeye başladığımızda, kurduğumuz her cümlede, taraflardan birinin ya da ikisinin özne olduğunu aşikar değil mi? Kişilerin uyumundan başlarız, karakter farklılıklarına değiniriz, aralarındaki iletişimin önemini vurgularız, söylediklerinden çok birbirlerine karşı davranışlarına odaklanırız. Sevgi Soysal der ki: durun, tüm sorumluluğu ilişkinin taraflarına atmayın.
Hikâye karşı cinsten iki insanın çocuklukları ile başlar. Aileleri, arkadaşları, ergenlikleri, cinsellik ile tanışmaları, arkadaş etkileşimleri, gençlik yılları, ilk sevgililer, hatta ilk evlilikler... Sayfalarca anlatır tüm bu süreci ve hikâyenin sonunda iki kişiyi buluşturur. O söylemez ama okuduklarımızdan anlarız ki hikâyenin sonundaki ilişkinin sorumluları sadece o kadın ve erkek değildir, hayatlarına giren, yaşamlarına dokunan, karakterlerini olumlu ya da olumsuz etkileyen hikâyelerindeki herkestir.
İşte elimizdeki kitap böyle bir kitaptır, benim bir toplumbilim romanı dediğim. Okurken de bitirince de hayranlığım bir kez daha arttı Sevgi Soysal'a. Yetişkin
dilhun” isimli okura yanıt verildi
dilhun”
Çok kısa bir yorum yazdığım için bu güzel yazıya ihanet etmiş gibi hissetmekten alamadım kendimi. Tekrarlamak istiyorum, emeğinize sağlık.
İlksöz: Ne kadarım ben, ne kadarım sizler.
Genellikle kitap yorumlarını yaparken izlediğim bir yol var: kitaptaki olayların ve kurgusunun sadece başlangıcına değinip, yazdıklarımla da kitabın geri kalanı hakkında bir merak uyandırıp, kitabın okunması için kitapseverler üzerinde bir istek yaratmayı hedefliyorum. Yorumun büyük bir kısmını da ya kitap ve olaylarla ilgili bilgilere ya da okurken yaşadığım duygulara ayırıyorum. Bu kitabı sadece konunun başlangıcını vererek yorumlayamayacağımdan başka bir yol izleyeceğim: kitabın genel temasından bahsedeceğim ayrıntıya girmeden.
Bir ilişkinin, birlikteliğin, evliliğin her iki tarafı da mutlu edecek şekilde sürmesi neye bağlıdır? Bir ilişkinin iyi olup olmamasının sebepleri nelerdir? Bu sorulara cevap vermeye başladığımızda, kurduğumuz her cümlede, taraflardan birinin ya da ikisinin özne olduğunu aşikar değil mi? Kişilerin uyumundan başlarız, karakter farklılıklarına değiniriz, aralarındaki iletişimin önemini vurgularız, söylediklerinden çok birbirlerine karşı davranışlarına odaklanırız. Sevgi Soysal der ki: durun, tüm sorumluluğu ilişkinin taraflarına atmayın.
Hikâye karşı cinsten iki insanın çocuklukları ile başlar. Aileleri, arkadaşları, ergenlikleri, cinsellik ile tanışmaları, arkadaş etkileşimleri, gençlik yılları, ilk sevgililer, hatta ilk evlilikler... Sayfalarca anlatır tüm bu süreci ve hikâyenin sonunda iki kişiyi buluşturur. O söylemez ama okuduklarımızdan anlarız ki hikâyenin sonundaki ilişkinin sorumluları sadece o kadın ve erkek değildir, hayatlarına giren, yaşamlarına dokunan, karakterlerini olumlu ya da olumsuz etkileyen hikâyelerindeki herkestir.
İşte elimizdeki kitap böyle bir kitaptır, benim bir toplumbilim romanı dediğim. Okurken de bitirince de hayranlığım bir kez daha arttı Sevgi Soysal'a. Yetişkin
dilhun”
Emeğinize sağlık. Çok hoş bir inceleme yazısı olmuş. Tercih ettiğiniz bu yolun etkili olduğunu söyleyebilirim. Diğer kitap incelemelerinizi de okuyacağım.
Son sözü de ayrı güzel. 💓
Sevmenin, dünyayı sevmek olduğunu senden öğrendim..Şiir
Puan vermedi·84 syf.·
2023 25. kitabı
Bu bir şiir kitabı değildi. Bu,bu bambaşkaydı. Gözlerim dolu dolu okudum her satırı. Bitince de bir düğüm vardı boğazımda. Hatice Hanım'ı ben bile özledim.
Şükrü Erbaş 'la tanışmam kısa süre önce 
Bütün Şiirleri 1 kitabı ile oldu. #197326741 Ona da bayılmıştım ama bu çok farklı ya hu.
Şükrü Erbaş 1953 Yozgat doğumlu eşi Hatice Hanımı 2015'te kaybetmiş akabinde ona olan özlemini, sevgisini, aşkını, sevdasını bu kitapla dile getirmiş, ölümsüzleştirmiş.
45 yıllık bir evlilik... Ömür Hanım dediği ömrünü, şahgülü'nü, köroğlu'nu toprağa vermiş.
Kitabın ilk sayfasında Hatice Erbaş'ın şu cümlesi yer alıyor:
"Babanız içeride şiir yazıyor diye
Çocuklarımı sessiz ağlattım ben."
bir kaç dakika takılı kaldım bu cümlede sonrasında çevirdim sayfayı Şükrü Erbaş'ın sessiz çığlıkları karşıladı beni..
Sevdiceğine yaktığı ağıtları okumaya başladım. Daha ilk sayfada
"Güzelliğin geçici olmadığını senden öğrendim
Emeğin aşktan büyük bir hazine olduğunu senden."
"Sevmenin,dünyayı sevmek olduğunu senden öğrendim." diye başlıyor.
Size sevmeyi kim öğretti? Güzelliğin geçici olmadığını biliyor muydunuz mesela? Ya da birini sevmenin aslında tüm dünyayı sevmek olduğunu anlayabildiniz mi? Ben anlayamadım henüz eheheh
Onların aşkları da geçici değilmiş zaten. Tüm güzelliğiyle yaşamaya devam eden bir sevda bu.
"Ölürsem çocuklarımı üzme." diye devam etmiş Ömür Hanım. İyi bir anne ve çok iyi bir eş hissiyatı uyandırdı bende.
"İyi ki seninle yaşadım dünyayı." diyor Hatice Erbaş syf.16 da karşılık olarak syf.67 de "Ömür Hanım,iyi ki ben de seninle yaşadım dünyayı." demiş şairimiz, aşk adamımız, yaralı sevdalımız Şükrü Erbaş.
Şükrü Erbaş,Ömür Hanımı kaybetmiş ama ruhu hala onunla yaşıyor sanki.
"Seni yalnız bıraktım diye
Şükrü Erbaş 'la tanışmam kısa süre önce Bütün Şiirleri 1 kitabı ile oldu. #197326741 Ona da bayılmıştım ama bu çok farklı ya hu.
Şükrü Erbaş 1953 Yozgat doğumlu eşi Hatice Hanımı 2015'te kaybetmiş akabinde ona olan özlemini, sevgisini, aşkını, sevdasını bu kitapla dile getirmiş, ölümsüzleştirmiş.
45 yıllık bir evlilik... Ömür Hanım dediği ömrünü, şahgülü'nü, köroğlu'nu toprağa vermiş.
Kitabın ilk sayfasında Hatice Erbaş'ın şu cümlesi yer alıyor:
"Babanız içeride şiir yazıyor diye
Çocuklarımı sessiz ağlattım ben."
bir kaç dakika takılı kaldım bu cümlede sonrasında çevirdim sayfayı Şükrü Erbaş'ın sessiz çığlıkları karşıladı beni..
Sevdiceğine yaktığı ağıtları okumaya başladım. Daha ilk sayfada
"Güzelliğin geçici olmadığını senden öğrendim
Emeğin aşktan büyük bir hazine olduğunu senden."
"Sevmenin,dünyayı sevmek olduğunu senden öğrendim." diye başlıyor.
Size sevmeyi kim öğretti? Güzelliğin geçici olmadığını biliyor muydunuz mesela? Ya da birini sevmenin aslında tüm dünyayı sevmek olduğunu anlayabildiniz mi? Ben anlayamadım henüz eheheh
Onların aşkları da geçici değilmiş zaten. Tüm güzelliğiyle yaşamaya devam eden bir sevda bu.
"Ölürsem çocuklarımı üzme." diye devam etmiş Ömür Hanım. İyi bir anne ve çok iyi bir eş hissiyatı uyandırdı bende.
"İyi ki seninle yaşadım dünyayı." diyor Hatice Erbaş syf.16 da karşılık olarak syf.67 de "Ömür Hanım,iyi ki ben de seninle yaşadım dünyayı." demiş şairimiz, aşk adamımız, yaralı sevdalımız Şükrü Erbaş.
Şükrü Erbaş,Ömür Hanımı kaybetmiş ama ruhu hala onunla yaşıyor sanki.
"Seni yalnız bıraktım diyedilhun” isimli okura yanıt verildi
dilhun”
@4yaprakliyoncaa Etkilenmemek imkansız gibi bir şey. Şükrü Erbaş yazdıkları ile kendi yörüngesine alıyor bizleri. Onun gibi hissetmeden edemiyoruz okurları olarak. Onun sevdası bizim sevdamıza dönüyor.
Sevmenin, dünyayı sevmek olduğunu senden öğrendim..Şiir
Puan vermedi·84 syf.·
2023 25. kitabı
Bu bir şiir kitabı değildi. Bu,bu bambaşkaydı. Gözlerim dolu dolu okudum her satırı. Bitince de bir düğüm vardı boğazımda. Hatice Hanım'ı ben bile özledim.
Şükrü Erbaş 'la tanışmam kısa süre önce Bütün Şiirleri 1 kitabı ile oldu. #197326741 Ona da bayılmıştım ama bu çok farklı ya hu.
Şükrü Erbaş 1953 Yozgat doğumlu eşi Hatice Hanımı 2015'te kaybetmiş akabinde ona olan özlemini, sevgisini, aşkını, sevdasını bu kitapla dile getirmiş, ölümsüzleştirmiş.
45 yıllık bir evlilik... Ömür Hanım dediği ömrünü, şahgülü'nü, köroğlu'nu toprağa vermiş.
Kitabın ilk sayfasında Hatice Erbaş'ın şu cümlesi yer alıyor:
"Babanız içeride şiir yazıyor diye
Çocuklarımı sessiz ağlattım ben."
bir kaç dakika takılı kaldım bu cümlede sonrasında çevirdim sayfayı Şükrü Erbaş'ın sessiz çığlıkları karşıladı beni..
Sevdiceğine yaktığı ağıtları okumaya başladım. Daha ilk sayfada
"Güzelliğin geçici olmadığını senden öğrendim
Emeğin aşktan büyük bir hazine olduğunu senden."
"Sevmenin,dünyayı sevmek olduğunu senden öğrendim." diye başlıyor.
Size sevmeyi kim öğretti? Güzelliğin geçici olmadığını biliyor muydunuz mesela? Ya da birini sevmenin aslında tüm dünyayı sevmek olduğunu anlayabildiniz mi? Ben anlayamadım henüz eheheh
Onların aşkları da geçici değilmiş zaten. Tüm güzelliğiyle yaşamaya devam eden bir sevda bu.
"Ölürsem çocuklarımı üzme." diye devam etmiş Ömür Hanım. İyi bir anne ve çok iyi bir eş hissiyatı uyandırdı bende.
"İyi ki seninle yaşadım dünyayı." diyor Hatice Erbaş syf.16 da karşılık olarak syf.67 de "Ömür Hanım,iyi ki ben de seninle yaşadım dünyayı." demiş şairimiz, aşk adamımız, yaralı sevdalımız Şükrü Erbaş.
Şükrü Erbaş,Ömür Hanımı kaybetmiş ama ruhu hala onunla yaşıyor sanki.
"Seni yalnız bıraktım diye
Şükrü Erbaş 'la tanışmam kısa süre önce Bütün Şiirleri 1 kitabı ile oldu. #197326741 Ona da bayılmıştım ama bu çok farklı ya hu.
Şükrü Erbaş 1953 Yozgat doğumlu eşi Hatice Hanımı 2015'te kaybetmiş akabinde ona olan özlemini, sevgisini, aşkını, sevdasını bu kitapla dile getirmiş, ölümsüzleştirmiş.
45 yıllık bir evlilik... Ömür Hanım dediği ömrünü, şahgülü'nü, köroğlu'nu toprağa vermiş.
Kitabın ilk sayfasında Hatice Erbaş'ın şu cümlesi yer alıyor:
"Babanız içeride şiir yazıyor diye
Çocuklarımı sessiz ağlattım ben."
bir kaç dakika takılı kaldım bu cümlede sonrasında çevirdim sayfayı Şükrü Erbaş'ın sessiz çığlıkları karşıladı beni..
Sevdiceğine yaktığı ağıtları okumaya başladım. Daha ilk sayfada
"Güzelliğin geçici olmadığını senden öğrendim
Emeğin aşktan büyük bir hazine olduğunu senden."
"Sevmenin,dünyayı sevmek olduğunu senden öğrendim." diye başlıyor.
Size sevmeyi kim öğretti? Güzelliğin geçici olmadığını biliyor muydunuz mesela? Ya da birini sevmenin aslında tüm dünyayı sevmek olduğunu anlayabildiniz mi? Ben anlayamadım henüz eheheh
Onların aşkları da geçici değilmiş zaten. Tüm güzelliğiyle yaşamaya devam eden bir sevda bu.
"Ölürsem çocuklarımı üzme." diye devam etmiş Ömür Hanım. İyi bir anne ve çok iyi bir eş hissiyatı uyandırdı bende.
"İyi ki seninle yaşadım dünyayı." diyor Hatice Erbaş syf.16 da karşılık olarak syf.67 de "Ömür Hanım,iyi ki ben de seninle yaşadım dünyayı." demiş şairimiz, aşk adamımız, yaralı sevdalımız Şükrü Erbaş.
Şükrü Erbaş,Ömür Hanımı kaybetmiş ama ruhu hala onunla yaşıyor sanki.
"Seni yalnız bıraktım diyedilhun”
Yine ellerinize sağlık diyeceğim bir incelemenin yorumlarında buldum kendimi. Daha bugün bitirdiğim ve bende hoş izler bırakan bu kitaba ait olan incelemenizi okumak içime dokundu. Bu kitap kesinlikle bir şiir kitabından çok daha fazlası.🪻