Emre Turan
@mr_emreturan
4 okur puanı
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
Reklam
"..Bir süredir kendine bu şekilde hitap ediyordu. Melankolik ve melankoliyle birleşmiş, onsuz bir dakikasını bile geçiremeyen, onunla nefes alan biri olmuştu. Evet.. melanfes. Daimi şekilde kendini bu duygu durum içinde bulduğundan kendisi için daha uygun bir sözcük düşünemiyordu.
Önceleri oturup saatlerini harcadığı piyano karşısında bu duygudan kurtulabildiği birkaç kısa an yakalayabiliyordu. İyi piyano çaldığı söylenemezdi hatta doğru dürüst çalmayı bile bilmiyordu. Yarım yamalak bildiği birkaç parçayı çalarkense tuşlara bastığında çıkan sesin, notaların kafasının içinde sergilediği muazzam dansın onu farklı bir gerçekliğe götürdüğü zamanlar da olurdu, yaşamın gerçekliğini sert bir tokat gibi yüzüne çarpıp gözlerinden yaşlar dökülmesine sebep olan zamanlar da.
Zaman geçtikçe tercihinin ikincisinden yana olduğunun farkına vardı. Ne zamandan beri böyleydi bilmiyordu ama hala derinlerde bir yerlerde varlığını sürdüren mantıklı ve ayakları yere basan benliği kendini kolay kolay unutturmuyor, belki de tatlı yalanlar ve mutlu düşler yerine soğuk acımasız doğruları seçmesindeki karşı konulamaz bu etkiyi yaratıyordu. Birebir aynı olan, hemen önceki gün hayata büyük bir umut beslemesini sağlayan neşeli mısralar ertesi gece arzu duyduğu ıstırabın kaynağı oluverip karşısına çıkıyorlardı. O ise tek değişenin kendi zihni ve algısı olduğunu bilmeden bu iki yüzlü ve üç kağıtçı şarkılara saatlerini vermeye devam ediyordu.
Onları çok seviyordu, en çok da canını bu kadar acıtabildikleri için."
"You know Prince Zuko, destiny is a funny thing. We never know how things are going to work out, but if you keep an open mind and an open heart, I promise you will find your own destiny someday."