Kırgınım bu gece şehre
Yağmur damlaları içime doğru akıyor
Bitmeyen bir sızı soğuktan kalbimi yakıyor
Bir bank üstünde oturmuş yorgun bir halle seni sevmiştim
Şahid olsun bu toprak yağmurumla çiçek açtığına
Hüzünlü sokak lambaları altında sessizce
Adımlarım yankılanıyor ıslak kaldırım taşlarında
Her damla bir hatıra, her rüzgar bir nefes
Geceye karışan fısıltılar gibi
Bir yıldız kayar usulca, dilekler düşer boşluğa
Belki de senin gözlerinde bulur huzuru
Bekleyişin sabrında bir umut, bir bahar saklıdır
Sevda, en güzel şiirini yazar, karanlığın ardında.
Ve ben, her dizesinde seni anar, gözlerinle avunurum.
Gece boyunca dalgalanır kalbimde özlemin denizleri
Bir martının kanat çırpışında bulurum kendimi
Sessizlik, derin bir nefes gibi doluyor içime
Zaman, ağır ağır akarken yokluğunda
Her anı, seni beklemenin ince sızısıyla örülü
Sonsuz bir döngüde kaybolmuş gibiyim
Gecenin karanlığında bir ışık ararım
Belki de o ışık, senin gülüşünde saklıdır
Bir gün, bu yollar seni bana getirir belki
Ve ben, o günün hayaliyle avuturum yüreğimi