Dünyaya bir de başka gözle baksak diyorum: İnsanların iyi taraflarını görmeye çalışsak, bozulmamış ve yüreklerinin derinliğine yerleşmiş onur duygusunu ortaya çıkarsak, en küçük olumlu bir çabayı sevinçle karşılasak ve en önemlisi birbirimizi övsek… İçinde yaşadığımız cehennem ateşini biraz söndürmüş olurduk.
Ne olurdu kokunun da fotoğrafı olsaydı
Sesin fotoğrafı. Boşluğun fotoğrafı.
Parmak uçlarındaki karıncanın
Ruhtaki üşümenin..
Ölüm kimseyi bu kadar yalnız bırakmazdı.