beni reading slumptan çıkarsın diye başladığım kitabı otuz iki diş sırıtarak (bazı yerlerde ayaklarımı bile tepiştirdim) okudum. liz'le kendimi bazı noktalarda çok özdeştirdim o yüzden ben aslında liz'im ve wes'le sevgiliyiz
tüyaptan alıp hemen okuduğum kitap. dokunaklı, kendimden illaki bişi bulacağımın söylendiği bi kitaptı. mommy issues un ve zorbalağın işlendiği bi kitap. nedense beni bu kadar etkilemesini beklemiyodum ta ki anneyle olan ilişkiye daha da hakim olana kadar... büyüme sancılarını, kendini sevme, affetme vs. gibi konuları işleyen bi çizgi romandı, öneriri miyim? öneririm.
Herkesin elinde görünce dedim ki galiba iyi bir kitap. Değilmiş :D kötü de değildi ama azıcık olan beklentimi karşılamadı. Kadına kızdığım saçma bulduğum hareketleri oldu. Bu platonik aşk beni hiç çekmedi. Zaman zaman çok sağlıksız geldi. Aman kesinlikle okumalısın diyerek önereceğim bir kitap değil kendisi. Yine de teşekkürler Stefan Zweig.
ilk önce filmini izlemiştim ve film beni daha çok etkiledi filmini daha çok sevdim açıkçası. ama kitapta fena değildi. hızlı okunan bi kitap, dili basit
sevgili sezinimin ilk kitabını çok beğenip bu kitabını da alıp okumak istedim fakat kitabın başlarında karakter depresyonda olduğu için beni bi türlü içine çekemedi. depresyonda olan bi karakteri okuyacak havada değilim, sonra devam edicem bu kitaba.