Hakikaten muhtaç olsaydık, hakikaten sevseydik, o sık sık gelişlerinden birinde adamakıllı yakalar, bir daha gözümüzün önünden, dizimizin dibinden ayırmazdık.
Bize verilen yaşamın küçük bir parçası olarak dünyaya geliriz, sonra borçlanıp borç öderiz sürekli. Kendimize. Kendimiz için - ki sonunda hesap kapansın.
Sokrates, kitapta bir insanla nasıl derin bir sohbet içerisinde olunur ve karşılıklı etkili bir iletişim nasıl kurulur gösteriyor. Bu düşünceler daha ortada yazılı bir din yokken bile insanları aydınlatma uğruna kendi alev olup yanmasına kadar gidiyor. Kolaya kaçıp herkesin dediğini yapmak yerine kendi doğrularını savunması ve bunlarda da haklı olması okurken söylediklerini kim bilir kaç kez üstünden geçmenizi gerektiriyor.