Dilberay Peker
@mrsPeker
Çok, pek çok mutluyum. Yine de yeteri kadar mutlu değilim. Ruhumun mutluluğu bedenimi öldürüyor, ama kendine yetmiyor. 
Reklam
Bütün dünya korkunç anılarla dolu; nereye baksam, onun yaşamış olduğunu ve benim onu yitirdiğimi görüyorum! 
“On sekiz yıldır beni böyle boş bir umut peşinde koşturup aldatmak, santim santim değil, milim milim öldürmekti!”
O aksam mezarlığa gittim. Dondurucu bir rüzgâr vardı. Çevrede kimseler yoktu. Kocası olacak budalanın o saatte ininden çıkıp oralara geleceğinden korkmuyordum, başka kimsenin de orada işi yoktu. Yapayalnızdım, aramızda iki metre kadar yumuşak topraktan başka bir şey olmadığını da biliyordum; 'Onu bir kez daha kollarımın arasına alacağım, dedim. 'Eğer bedeni soğuksa, benim kuzey rüzgârından üşüdüğümü düşünürüm; eğer kıpırdamıyorsa, uyuyordur, derim.'
Gururun Tanrı’nın gözünü bağlayamaz ya! Sen büyüklenmeyi bırakıp “Ah!” diye haykırıncaya kadar Tanrı’yı, böyle kendini eziyete kışkırtıyorsun.
Reklam