"Bütün çabalar boşuna... Ne yaparsa yapsın,istediği kadar havalanacağım diye çırpınsın, sonunda insanoğlu da yaralı leylek gibi rezil ve perişan yan üstü toprağa yuvarlanmıyor mu? Kaderlerimiz aynı: Uçamayacağını bilmek, yine de uçmaya yeltenmek."
Bir bakıma,hepimiz birer kurulu saat değil miyiz? Yaşama;bir kurulma ve çözülme,bir dolma ve boşalmadan başka ne? Yaşlılıkta ölen,kurgusu biten; gençlikte ölen,zembereği bozulan...