Eleştirinin küfür zannedildiği ve öyle muamele gördüğü bir dönemden geçiyoruz.
Kimse haklı olduğunu bildiği hâlde yazdıklarının veya fikirlerinin arkasında duramıyor. Çünkü devir böyle bir devir.
Çocukluğum çürük, gençliğim bayattı. Piyangolar, faturaları karşılamaya yetmedi. B.kla dikilen, sidikle yıkılır. Güzellik, aşk ve mutluluk ise insanı ölüme súrükler. İşte, villamın çatısındayım, bir şampiyon üzerimde rekor denemesi yapıyor. Azrail, boks hakemi gibi 10'dan geriye sayıyor.
"Fanilik de, sonsuzluk da insana ağır gelir. Katlanılabilir ıstıraplar peşinde koşmamız bundandır. Aşk dediğin, gafletin renkli köpüğüdür. Asıl dert ile çektiğimiz acılar pek örtüşmez. "