İnsan bu kitabı okuduktan sonra kendi acılarından dert ettiği şeylerden utanıyor.
Beni en çok etkileyen bölüm ise aynı hastanede 2 evladını kaybettikten sonra damadının da o hastaneye kaldırıldığını duyunca onu da kaybedeceğini anlayıp "o hastaneden çıkarın orada kalmamalı oraya girerse bir daha canlı çıkamaz" diye yalvarmasıydı.
O gece yorganın altında yatarken Kugen' a ölümün ne demek olduğunu anlattım. İnsanların öldükten sonra gömüldüğünü yaşayan insanların onları bir daha göremeyeceğini söyledim. Önce çok korktu, korkudan titredi. Daha sonra babasını bir daha göremeyeceğini anladığında ağlamaya başladı. Minik yüzünü boynuma yasladı; ılık gözyaşları göğsüme aktı. Ağlaya ağlaya uyuyakaldı.