Görgüsüzlük desen değil;işte helanın en güzelini yıllarca görmüşler ,temizlemişler,kullanmışla da… Ama yine de kendilerine hela yapmıyorlar. Görmek tek başına işe yaramıyor. Kişinin gördüğünü alacak ,benimseyecek bir düzeye yükselmesi gerekiyor . O yere yükselmedikçe ne görse boş … Bunlar yıllarca temizlesinleri helanın kendileri için gibi insanlar için değil, yalnız kapıcı, odacı durdukları han ve apartmanlarda yaşayan insanlar için olduğunu sanıyorlar.
Ağlayarak yatağa giriyorum. O soğuk yalnızlığımın içine,soğuk,kirli… Ağlıyorum,ağlayarak soruyorum kendime
-Ben bu insanları seviyor muyum ?
Özden cevabımı ister misin?
-Kızıyorum bu insanlara ben,kızıyorum…
Sevgim de öylesine coşkun ki kızmaya dönmüş;olmaz ki , bu denli de olmaz ki…