Zorla terbiye yöntemiyle, yasalara uyan vatandaşlar elde edilebilir. Fakat onlar bunu yasalara saygı duydukları için değil, korku veya alışkanlıktan dolayı yaparlar. Bu insanların iç dünyaları tamamen ölü olabilir, duygu kaynakları tamamen kurumuş olabilir, buna rağmen yasaları çiğnemezler çünkü buna alıştırılmışlardır. Ahlâken içi boşalmış "düzgün vatandaşlar" ve özleri itibariyle iyi ve ince ruhlu suçluları işleyen hikâyeler, edebiyatın bitmez tükenmez ilham kaynaklarıdır. İnsani ve ilahi olmak üzere iki türlü adalet de buradan gelir.
Kuran realist, hemen hemen anti-heroik bir kitaptır. Onu tatbik edecek insan olmadan, İslâm anlaşılmaz, hatta kelimenin hakikî mânâsında mevcut da olmaz.