Yalnız şunu iyi anlıyorum ki kendimize söylediğimiz yalanlar her zaman en tehlikelisidir. Şunu da anlıyorum ki aklımızın köşesinde sakladığımız düşünceler en dürüst olanlardır.
Meselâ sen birine , “ Oruçlu musun ? “ diye sorsan ; eğer o , “ Evet “ derse ibadetini açığa vurmuş olur . Bu takdirde riyaya girer. Riyaya girmezse de , ibadeti gizliler defterinden silinir . Gizli olan ibadet ise açık olandan , dereceler farkıyla üstündür. Eğer “ Hayır “ derse, yalancı olur . Cevap vermezse , sen küçümsenmiş olursun ve böylelikle ona eziyet etmiş olursun. Şayet soru sorduğun kimse , söylediğini defetmek için çeşitli yollar ararsa , zorlanmaya muhtaç olur ve yorulur. Dolayısıyla sen onu sorunla ya riyaya , ya yalana , ya küçümsenmeye ya da kendisini soruyu defetmek için hile yaparak yorgunluğa sevketmiş olursun .