“Esasen dev bir yarayım ben...
Ana rahmine düştüğüm an duyumsadım
acıyı. Kaburgalarımı saran sezgilerim
gitmem gereken yeri tarif edip durdular yıllarca. Ruhumun ortasına çöken gitme
arzusuna bir süre sonra mukavemet
gösteremedim ve oraya gitme isteğiyle
ayağa kalkmaya çalıştım, fakat ne zaman yürümeye yeltensem dönüp dolaşıp bu
dev yarayı; kendimi, tavaf etmekten öteye
geçemedim.”