Mérinya
@mrvnrydn
– 木 漏 れ 日 –
Asla geri dönülemeyecek bir zamana duyulan derin özlem .
Hiraeth
91 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Kendini gerçekleştirme denilen şey, hiç
de ulaşılabilir bir şey değildir. Bunun da basit bir nedeni vardır:
Kişi buna ulaşmak için ne kadar çok uğraşırsa, bunu da o kadar
çok kaçıracaktır. Başka bir deyişle, kendini gerçekleştirme, sadece kendini aşmanın bir yan ürünü olarak olasıdır.
Burada söylenmek istenen şey, kendini gerçekleştirmenin doğrudan bir hedef olarak peşinden koşulamayacağıdır. Çünkü kişi, sırf kendini gerçekleştirmek için çabaladığında, bu çaba bencil veya amaçsız bir döngüye dönüşebilir ve paradoksal olarak asıl hedefe ulaşmasını engelleyebilir.
Viktor Frankl’ın bakış açısına göre, kendini gerçekleştirme ancak bir yan etki olarak ortaya çıkar. Yani kişi, anlamlı bir amaç uğruna çabaladığında, kendini aşarak başkalarına veya daha büyük bir amaca hizmet ettiğinde, farkında olmadan kendini de gerçekleştirir.
Örneğin:
Bir sanatçı, ünlü olmak için değil, sanata duyduğu tutkuyla üretim yaptığında gerçekten büyük bir sanatçı olabilir.
Bir öğretmen, sadece kariyer yapmak için değil, öğrencilerine gerçekten katkı sağlamak için çalıştığında kendini daha tatmin olmuş hisseder.
Yani, kendini gerçekleştirmek için değil, anlamlı bir şey yapmak için çabaladığımızda, kendimizi doğal olarak gerçekleştiririz.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
İnsanlığın, bunaltı ve can sıkıntısından oluşan
iki uç arasında sonsuza kadar mekik dokumaya mahkûm oldu-
ğunu söyleyen Schopenhauer’i anlayabiliriz.
O halde insana, kendi yaşamına bir anlam vermesi konusunda meydan okumakta tereddüt etmeme- miz gerek. Ancak bu yolla, insanın anlam istemini uyku (gizlilik) durumundan uyandırabiliriz. Ruh sağlığı konusunda insanın her şeyden önce dengeye ya da psikolojideki deyişle “homeostasis”e, yani, gerilimsiz bir duruma ihtiyaç duyduğunu varsaymanın, tehlikeli bir sonuçlandırma olduğunu düşünüyorum. İnsanın gerçekte ihtiyaç duyduğu şey, gerilimsiz bir durum değil, daha çok, uğruna çaba göstermeye değer bir hedef, özgürce seçilen bir amaç için uğraşmak ve mücadele etmektir. İhtiyaç duyduğu şey, her ne pahasına olursa olsun gerilimi boşaltmak değil, onun ta- rafından yerine getirilmeyi bekleyen potansiyel bir anlamın çağ- rısıdır. İnsanın ihtiyaç duyduğu şey, homeostatis değil, benim “noö-dinamikler” dediğim şeylerdir. Yani kutbun birinin yükle- necek anlamla, diğerinin de anlamı verecek kişiyle temsil edildi- ği bu çift kutuplu bir gerilim alanındaki varoluşsal dinamiklerdir. Bunun, sadece normal koşullar için geçerli olduğu düşünülme- melidir; bu, nevrotik bireylerde çok daha fazla geçerlidir. Bir mi- mar eski bir kemeri güçlendirmek istediği zaman kemerin üze- rindeki yükü arttıracaktır, çünkü böylece parçalar daha sağlam bir şekilde birleşir. Bu nedenle terapistler, hastalarının ruh sağlı- ğını güçlendirmek istedikleri takdirde, kişinin kendi yaşamının anlamı doğrultusunda, yeniden yöneliş yoluyla belli ölçülerde gerilim yaratmaktan korkmamalıdır.
Bütün bunlardan, bu dünyada iki insan ırkı olduğunu, ama
sadece iki ırk olduğunu -soylu insan “ırkı” ve soysuz insan “ırkı” öğrenebiliriz. Her ikisi de her yerde bulunur, toplumun her kesimine sızar. Hiçbir grup sadece soylu ya da sadece soysuz insanlardan oluşmaz.
“Was m ich nicht um-
bringt, m acht m ich starker." (“Beni öldürmeyen şey, beni daha
da güçlü kılar.”)