Nazan Bekiroğlu’yla bu kitap sayesinde tanıştım. Hiç okumadığım bir yazar ve kalın bir kitap olması başta gözümü korkuttu tabii. Okudukça yanıldım, okudukça daha çok sevdim, bitmese dedim. Betimlemeler öyle güzel ki okumuyor yaşıyorsunuz. Kitap öyle akıp gidiyor.
Yazar, Balkan ve Dünya Savaşları sırasında bambaşka yerlerde bambaşka sevdalarda yaşayan iki yorgun yüreğin çektiği acı ve zorluklar sonrasında nasıl bir araya geldiğini kaleme almış. Kapağa yazdığı "Sen öyle çağırmasan ben böyle gelmezdim." sözüyle de aslında bu koca kitabı özetlemiş.
Ben okurken üzüntü, öfke, mutluluk gibi duygular arasında gezindim durdum. Kitabı okumanızı kesinlikle tavsiye ediyorum. Umarım okuyan herkes böyle keyif alır.