"Daha önce kitaplar evimizde pek sık görülmezdi.Ekmeğin daha önemli olduğu düşünülürdü.Karnımızı doyurmak zihinlerimizi doyurmaktan daha önemli bir işti..."
Acı çekmek ne demekmiş asıl şimdi anlıyorum.Acı çekmek bayılana kadar dayak yemek değildi.Asıl acı kalbi baştan aşağı sancılara boğan, insana sırrını kimselere anlatmadan ölmeyi arzulatan birşeydi.Kolları, başı hep dermansız bırakan, yastıkta öbür yana dönme isteğini bile söndüren bir şey.