Bazen bi' taş olmak istiyorum. Yerdeki bi' taş... Öyle ki beni kimse umursamadan, alıp götürmeden, bir sorumluluğum olmadan öylece kalakalayım. Zaman aksın gitsin...
O büyük ve muazzam zamanda unuttum
Kanatlarım çok oldu üşüyor benim
Bu beyaz ıssızlıkta göğsüme düşüyor
Bu yüzden eğik boynum.
Bir kuşun anısı kalmış bende, saklı
Bundan gözlerimdeki kayalık,
İçimdeki serseri buzullar
Dürtme içimdeki narı
Üstümde beyaz gömlek var.
Birhan Keskin
"Kahr oluyoruz, ne güzel. Dogmayaydın.
Ömürlerimiz bir uçtan öbür uca yay gibi.
Bu yüzden işte dipdiri, dinamit gibi, ne güzel.
Ne zaman bitecek bu sabrın adı. Dogmayaydın.
Yoruldum senden, senin sertliğinden. Dogmayaydın."
Birhan Keskin