Mehmet Salih Duman
@msdmn
Evet, biliyorum, milyonlardan ve yüz milyonlardan yalnızca biriyim ben. Her sabah işe giderken evlerinden çıkan insanları görüyorum, uykularını alamamış, neşesiz, renksiz ve ruhsuz yüzlerle işe gidiyorlar; istemedikleri, sevmedikleri, hiç ilgi duymadıkları işlerine gidiyorlar hepsi de ve bu insanlar akşamları kurşun gibi ağırlaşmış bakışlarla, ayaklarına kara sular inmiş bir halde tramvaylara binip yeniden evlerine dönüyorlar; hepsi de sevmedikleri anlamsız bir işten ya da ne olduğunu anlamadıkları anlamlı bir şeyden yorgun ve bitkin düşmüşler. Ancak onların hiçbiri yaşamın anlamsızlığının böylesine korkunç olduğunu bilmiyor ve bunu benim gibi hissetmiyor içinde. Onlar için ilerlemek demek, ayda on şilin daha fazla kazanmak ya da başka bir unvana, başka bir köpek markasına sahip olmak demektir; onlar akşamları toplantılara gidiyorlar ve orada kapitalist dünyanın batmasının yakın olduğu, sosyalist düşüncenin iktidara gelip dünyayı ele geçireceği, bunun yalnızca on yıl ya da yirmi yıl sonra gerçekleşeceği ve işte o zaman kapitalistlerin başlarına nelerin geleceği konusunda anlatılan öyküleri dinliyorlar. Ancak benim sabrım kalmadı, ben bekleyemem, ne on yıl ne de yirmi yıl.
Mehmet Salih Duman isimli okura yanıt verildi
Mehmet Salih Duman
O zama tebrik ediyor iyi sahurlar diliyoruz Zweig beye :)
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Evet, biliyorum, milyonlardan ve yüz milyonlardan yalnızca biriyim ben. Her sabah işe giderken evlerinden çıkan insanları görüyorum, uykularını alamamış, neşesiz, renksiz ve ruhsuz yüzlerle işe gidiyorlar; istemedikleri, sevmedikleri, hiç ilgi duymadıkları işlerine gidiyorlar hepsi de ve bu insanlar akşamları kurşun gibi ağırlaşmış bakışlarla, ayaklarına kara sular inmiş bir halde tramvaylara binip yeniden evlerine dönüyorlar; hepsi de sevmedikleri anlamsız bir işten ya da ne olduğunu anlamadıkları anlamlı bir şeyden yorgun ve bitkin düşmüşler. Ancak onların hiçbiri yaşamın anlamsızlığının böylesine korkunç olduğunu bilmiyor ve bunu benim gibi hissetmiyor içinde. Onlar için ilerlemek demek, ayda on şilin daha fazla kazanmak ya da başka bir unvana, başka bir köpek markasına sahip olmak demektir; onlar akşamları toplantılara gidiyorlar ve orada kapitalist dünyanın batmasının yakın olduğu, sosyalist düşüncenin iktidara gelip dünyayı ele geçireceği, bunun yalnızca on yıl ya da yirmi yıl sonra gerçekleşeceği ve işte o zaman kapitalistlerin başlarına nelerin geleceği konusunda anlatılan öyküleri dinliyorlar. Ancak benim sabrım kalmadı, ben bekleyemem, ne on yıl ne de yirmi yıl.
Mehmet Salih Duman
Sayın Zweig, Bağcılar-Kabatas tramvayına binmiş hissiyle yazmış sanki :) duygulara tercüman..
Okuduğum birçok kitap huzursuzluğumu arttırmaktan başka bir işe yaramadı. Her kitabın her sayfası bilgi ülkesine bir gözetleme deliğiydi.
Mehmet Salih Duman
Benzetme tabiri oldukça yerinde.. Huzursuzluk konusunda da yalnız değilsin. Neticede bilgilenişinin, huzursuzluğunla doğru orantılı bir şekilde artması evrensel bir bir kabul.
- Yorgunluktan öldüm be Roné !
- o da birşey mi ? Ben ölmekten yoruldum be Rozé !
içinizden1isi isimli okura yanıt verildi
Mehmet Salih Duman
Bence de sence:)