Sevmeyi bilirsek içimizde bir sevinç filizlenir.Hayat, umut ettiğimizde bize yeni yollar açar.Tanrı, ona seslenene aşikar olur.Affedişin bakracıyla geçmişin kuyusuna inen, eli boş dönmez.Bak ne demiş şair? "Şimdi tekrar ne yapsam dedirtme bana yarabbi/ taşınacak suyu göster, kırılacak odunu/ kaldı bu silinmez yaşamak suçu üzerimde/ bileyim hangi suyun sakasıyım ya Rabbelalemin/ tütmesi gereken ocak nerede?"
Geçmişi annenin kaderini tekrar ederek iyileştiremezsin.Taşınacak suya, kırılacak oduna talip ol: Hayata.
Acından seni Allah'a götüren bir yol var.Onu bul ve yürü.
"gerçek mutluluk, yavaş yavaş, azar azar gelir ve bu bizim hayata bakış açımızla, çevremizle, çevremizdekilere karşı davranışlarımızla doğrudan doğruya ilgili ve orantılıdır.mutluluk, birbirini tamamlayan ufak tefek şeylerin birikmesinden doğuyor."