Düşünmeyin siz beni... Mühim olan sizin korkmamanız zaten. Benim hastalığımın ne önemi var... Bir başına, çaresiz kalmamın ne önemi var. Yeter ki siz beni düşünmeyin, korkmayın, ben yokmuşum gibi yaşamaya devam edin...
Düşünün be annecim, biraz da beni düşünün. Ne olacak sanki. Madem bu kadar çok şey düşünüyorsunuz, annenizi düşünemeyecek kadar dolu kafanız, onlardan birini eksiltin de annenizi koyun yerine. Olmaz mı? Olmaz, olmuyor işte...