"İnsanlar genelde ellerindekini kaybedene dek onun ne kadar değerli olduğunun farkına varmazlar. Hayatlarını daha iyisini arayarak, daha iyisini isteyerek, daha iyisine ihtiyaç duyarak geçirirler ve zaten hepsine sahip oldukları gerçeğine karşı kördürler. Sanırım bazen insan sadece bir şey elinden alındığında onun değerini anlıyor."
Hayatın mutluluğu karneyle dağıttığına inanıyorum. Hak ettiklerinden fazlasını alan insanlar mutlulukla dolup taşıyor, yeterince alamayanlar da bunun nasıl bir his olduğunu unutuyor. Korkarım ki ben unuttum.