SEDA
@mtseda
Şu anda okuduğu kitap
İnsan ilk gençliği, gençliği boyunca hayat denen kargaşaya hazırlanırken onca çaba gösterir, didinir, direnir, araştırırken, günün birinde bütün kazandıklarını bir tek kişinin mutluluğu uğruna harcamaya kalkışabilir miydi?
Kalkışırdı.
Yaşamayı gösterişten uzak, çok şey beklemeden benimsemek, günü iyi bir biçimde sona erdirmek, tatlı bir iç çekişle uykuya dalabilmek yeterliydi işte.
Reklam
... İki kişi ille de konuşmadan olamazlar mı, diye düşünmüştüm.
Çünkü konuşmak, o kişi arasında eksik olan bir şeyin yerine geçiyordu sanki.
İnsanlar konuşarak, yalnızlıklarını ya da iki ayrı kişi olma durumlarını ortadan kaldırdıklarını sanıyorlardı.
... Her zaman ille de gülünecek bir şey bulunmaz tabi. Ama biz gene de güleriz.
Belki de aptallığımızdan.
Kimi geceler uyuyacak yer bulamaz, kimi geceler de uykusuzluk çeker.
"Bu iş böyle" diye düşünür ışığın savaşçısı.
"Bu yolda yürümeyi kendim seçtim."
Onun bütün kudreti bu sözcüklerde gizlidir.
"İnsanların biyolojik fonksiyonlarına aşırı bir anlam yükleme çabası içindeyiz.
Çünkü hiçlik zor geliyor."
Reklam