Baykuşları hep sevmişimdir, bir kuş beslemek istesem o baykuş olurdu ve bir gün bir yerlerde bir kuş olmamız istense, birini seçmeye mecbur bırakılsak sanırım ben o baykuş olurum.
Beni çeken ender hayvanlardan biridir,
mesela gececidir insanlardan çok onlarla paylaşırım karanlığı, sonra bir şeye odaklandıysa çok sessizdir onu o istemese fark etmek zordur ama o istediği her şeyi görebilir.
Avını izler, avı ise izlendiğinin farkına bile varmaz normaline devam eder ta ki o pençelere yakalanıp boşlukta süzülene kadar.
Baykuş gerçekliktir aslında gündüzün yalancı örtüsünün kalktığı insanın kendiyle baş başa kaldığı saatlerde içsel sorgulamalarını, tüm hesaplaşmalarını yüzüne amasız nedensiz vurduğu saatlerde eşlik eder her anınıza.
Tamam arada gereksiz guguklamaları oluyor ama o zamanda aslında onların en zararsız anları ve biraz bağırmanın kime ne zararı var esas tehlike sessizliklerinde bağıran baykuştan korkmayın:)
Neyse baykuş sevdamız bitmez birde eşekleri severiz o da başka bir gecenin konusu olsun.