“Benim odam, kendi içimdeki sonsuzluğun aynasıdır.
Pencereden sızan ışık, bir yarayı aydınlatır gibi girer içeri.
Ne geçmişi kovabilirim, ne geleceği çağırabilirim; sadece bu anda kalırım.
Her gölge, beni bir anıya götürür;
ve o anılarda, hâlâ nefes alan bir parçam yaşar, sustukça büyür.”