Aynur Gündüz
@muallimmmmm
Bana “Öğretmenim!” diyen ses, beni “Annem!” diye çağıran ses kadar sevgili ve kıymetlidir.
Okul Öncesi Öğretmeni
Lisans
19 Nisan 1992
43 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Eşsiz bir eser...
Yaşar’ın son eseri,unutulmaya yüz tutmuş bir değeri toplum olarak yüzümüze vurur:Büyüklere saygı duymak,değer vermek … Sanki “edebi metinler tam da bu unutulmayı engellemek için vardır” diyen bir anlayışla belirmiştir kurgu.Yaşadığımız bu toplumsal sorunu bir deyiş formatında sunar bize.Bir yanda , yetişkin -çoğu evli-dört çocuğu olmasına karşın onlardan kaçıp bir köyde yaşamayı tercih eden selime teyze; diğer yanda anne özlemiyle tutuşan babaannesi ve dedesiyle annesiz büyüyen Meltem vardır.Meltem tesadüfen Selime Teyze’nin misafiri olur bir gün.Bir Selime Teyze konuşur bir Meltem -konuştukça açılan yaraları kapanır karşılıklı birer birer.Alırlar birbirlerinin acılarını…
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ülkedeki eğitim sorunu çözülürse işte o zaman bu ülke Farklı olacak.Kıymetli hocam ,Ahmet Şerif İzgören ,bu ülkenin doğru yapamadıklarına ve değiştirmediklerine kızmayı sürdürmekle beraber , küsmeden mücadele etmeyi başarıyor.İzgören ve onun gibi eğitime gönül verenlerin yolları açık olsun.
Bize verilen bu hayatın şükrünü ne kadar biliyoruz? Ne kadar temiz, ne kadar masumuz? Veya sevmeyi dahi bilmiyor muyuz?
İnsan ne kadar şükrederse o kadar mutlu olur. Kalbimizi ne kadar temiz tutarsak o kadar mutlu oluruz. İlla kendi mutluluğumuzla değil, başkalarının mutluluğu ile de mutlu olabiliyorsak o kadar mutlu oluruz... Bizi iyi edecek insanlarla hasbihal etmeli, kötüye çekenlerden uzak durmalıyız. Öyle ya insan gördükleri ile zihnini kuruyor. Hiç görmemiş birine hangi rengi anlatırsın? Bilen insana sarı bulut bile desen hayal edecektir. Rabbim bizi ve evlatlarımızı kalbi güzel insanlarla karşılaştırsın...
Hani bazı kitaplar vardır ya içinde kendimizi bulduğumuz, işte bu kitapta kendimi buldum,. Aslında ne çok başkası için yaşadığımı farkettim, oysa onarmaya çevremizden değil kendimizden başlamanın en doğrusu olduğunu öğrendim. Kendini değiştirmekle başlamalı insan, nede olsa insanlar farlı yönleriyle, farklı karekterleriyle güzeldir. O yüzdendir ki herkesi olduğu gibi kabul etmek lazım. Hayat kısa kimseyi değiştirmekle, güzel zamanımızı harcamayalım. Kendinizi değiştirin ve bırakın rahatlayın, sağlıklı, mutlu neşeli kalın...
İnsanların bir hedefi olmalı, bir amacı, bir uğraşı... Kimimiz rahat bir yaşam sürerken kimimiz zorluklarla mücadele ediyor, etmek zorunda kalıyor. Asıl mesele ne kadar zorlandığımız değil, zorluğa rağmen hala gülebiliyor olmamız...
İşte bu kitap tamda bu konuyu ela alıyor. Öyleyse kitaptan bir sözle sözümü bitireyim. "Marifet, sana dikenlerini batıran güle kızmamak, o gülü sevmeye devam etmektir. Bu yüzden güle bakmak başkadır, gülün dikenleri ile yaşamak başkadır.."
