Bir şiir biliyorsun, ayakta bira içebilir.
Bir şiir, nereden baksan şairini seçebilir.
#mübeccel
Ruh İmarıDuygu ve Düşünce
İnsanın imtihan dünyasındaki varlığı, ebedi istirahatın henüz uzak olduğu bir sahadaki sancılı bir oluş sürecidir; zira bizlerin asıl amelesi sadece bedeni ihtiyaçları zorlamak değil, aynı zamanda ruhu doyurarak onu taşkın bir doygunluğa eriştirmek ve uyuyan kalbi uyandırmaktır. Münevver bir nazarla ruhun çektiği sancıları ayıklayıp basamak basamak tarif etmek gerekirse, bu ızdırabın ilk katı, zihin ile kalbin uyuşmazlığından doğan ve hakikat ile dünya arasındaki tenakuzun yarattığı o derin kimlik çatışmasıdır; bir üst basamakta ise kulun yapacaklarının mesuliyetini idrak etmesinden kaynaklanan, vicdanın daralmasıyla şekillenen sorumluluk sancısı yer alır ki bu, ruhun kendi dar kalıplarını kırma çabasıdır. Daha derin mertebelerde, faniliğin soğuk nefesini ensesinde hisseden ruhun bekaya olan iştiyakından doğan gurbet sancısı ve nihayetinde kulun Rabbine olan hasretini ifade eden, O’ndan geldik ve O’na döneceğiz nassının kalpteki yanışı olan aşk sancısı tezahür eder. İnsan, kendi ruhunun bu çok katmanlı sancılarını tarif edebilen ve Kendi nefsinin kocasını yani iradesinin mutlak hakimi olmayı başarabilen yegane varlıktır; ancak bu sancıları ayıklayıp her birini birer kemal basamağı kılanlar, bedeni zevklerin sığlığından kurtulup ruhun o mübeccel uyanışına erebilirler. İnsanlara baktığımızda fark edilen o büyük boşluk, aslında bu sancılardan kaçma ve ruhun açlığını maddiyatla susturma gafletidir; oysa ruhun daralması, aslında genişlemek ve daha yüce bir hakikate yer açmak için verilen ilahi bir işarettir ve bu sancıyı bir mürebbi şefkatiyle karşılayıp tekamülün yakıtı yapmak, ferdin kendine olan en büyük borcudur.
mübeccel
bir şiir biliyorsun, ayakta bira içebilir
bir şiir nerden baksan şâirini seçebilir
music.youtube.com/watch?v=iik3BCe...