Sanırım kışın o gri ve ağır melankolisinden çıkma vakti geldi. Bugün penceremi açtığımda yüzüme vuran rüzgar, sanki bana fısıldayarak 'artık çiçekli şiirler yazma vakti' diyordu. Balkondaki saksılarımın bile kışın o ölü toprağını atıp inadına yeşermesi ne büyük bir mucize... Belki de biz de içimizdeki o kuru dalları budayıp, umutla yeniden çiçek açmaya izin vermeliyiz. Baharın o tarifsiz, uçarı neşesi hepimizin kalbine sızsın. 🌸✨
Hayatı aşkla yaşamak imanın bize gülüşüdür; Allah’a iman, aşkın ebedî soluk alışıdır.
Ömür aşkla güzel, her an bize mucize, her güzel bir ayet, her nefes O Ebedî Sevgili’ye bir davettir.
___ /Güven Taşdemir