Muhittin ÇİFTÇİ
@mudan
Adanalı, yazar, çizer, hakem
Maliyeci
Sivas Cumhuriyet Üniversitesi ve Eskişehir Anadolu Üniversitesi
ANKARA
Adana
84 okur puanıEylül 2025 tarihinde katıldı
En uçta bir şehir: Karataş.Edebiyat
Deniz, omzuma yaslanmış bir mavi çocuk.
Bir rüzgâr geçiyor saçlarından,
adını veremediğim bir iç acısı kadar sıcak.
Sokaklarında sen varsın,
kıyıya çarpıp duran bir kalp gibi.
Kumlara dizimi dayıyorum,
dalganın geri çekilişinde seni duyuyorum.
Bir balıkçı feneri yanıp sönüyor
senin gülüşün kadar kısa bir ışık,
senin hüznün kadar uzun bir gece.
Karataş uzak, ama sen daha uzak duruyorsun kendine. Hatırlıyorum seni sevdiğim günleri kalbim pırpır ederdi her günümde.
Ben seni,
şehrin en uç noktasına yazıyorum:
tuzdan, gölgenden, kalbinden.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Edebiyatın Kutsal Kokusu ve Özgürlüğün Bedeli
Yazan: Muhittin Çiftçi ( Şair, yazar, edebiyat eleştirmeni, dijital gazeteci)
Sunyi Dean’ın Kitap Yiyenler adlı romanı, edebiyatın büyüsünü distopik bir atmosferle harmanlayan son yılların en özgün eserlerinden biri. Kitapları kelimenin tam anlamıyla yiyerek bilgiye ulaşan bir topluluk fikri, hem metaforik gücü hem de edebiyata duyulan sevgiyle örülü yapısıyla okuru ilk sayfadan itibaren içine çekiyor. Dean, okuruna yeni bir dünya vaat etmekle kalmıyor; aynı zamanda “bilginin ne olduğuna” ve “özgürlük için ne feda edileceğine” dair çarpıcı sorular soruyor.
Romanın merkezinde yer alan Devon, sıradan bir karakter değil; kendi kaderini ve ailesinin yazgısını değiştirmeye çalışan güçlü bir kadın. Dean, onun iç dünyasını son derece canlı ve inandırıcı bir dille çizerken aynı zamanda okura derin bir empati hissi aktarıyor:
“Bazı hikâyeler yenir, bazıları ise insanın içinde kök salar. Devon’un tek istediği, kendi hikâyesinin hangisi olduğunu bilmekti.”
Bu satırlar, romanın duygusal omurgasını özetliyor. İçsel bir arayış, annelikle gelen ağır sorumluluk ve bireysel özgürlüğün peşinde koşma cesareti… Yazar, bunların hepsini fantastik bir kurgunun içine ustaca yerleştiriyor.
Romanın en etkileyici başarısı, atmosfer yaratımında gizli. Karanlık ama büyüleyici mekânlar, karakterlerin hafızası gibi dokulu ve sezgisel. Okur, sanki odanın köşesinde bir kitap kokusu hissediyor; her sayfada bilgiye, hikâyelere ve özgürlüğe dair bir çağrı var. Dean’ın dili akıcı, estetik ve son derece sürükleyici. Kitap, modern fantastik edebiyatın sınırlarını zorlayan bir tazelik taşıyor.
“Gerçek hikâyeler, insanın ruhunu hem iyileştirir hem de sızlatır.”
Yazarın bu yaklaşımı, roman boyunca sürekli hissediliyor.
Kitap Yiyenler, yalnızca fantastik
İnsan olmak,,,
İyi adamlar yalnızlıktan ölüyor, İyi kadınlar ise kötü adamların balkonundan gökyüzüne bakarken... (Dostoyevski)