İnsanlar senin kalbini kırmışsa üzülme!
O halde ne diye üzülürsün ey can?
Rahman: (C.C), "Ben kırık kalplerdeyim” buyurmadı mı?
Gündüz gibi ışıyıp durmak istiyorsan;
Gece gibi kapkaranlık nefsini yak!
"Derdim var" diyorsun;
Dert insanı Hakk'a götüren Burak'tır;
Yusuf'u hatırla.
Dert nerede ise deva oraya gider.
Yoksulluk nerede ise nimet oraya gider.
Soru nerede ise cevap oraya verilir.
Gemi nerede ise su oradadır.
Suyu ara, susuzluğu elde et de sular alttan da yerden
de fışkırmaya başlasın.
Lâ tahzen! (Üzülme!)
Ayağın kırıldı diye üzülme!
Allah senden aldığı ayak yerine belki sana kanat
verecek.
Kuyu dibinde kaldın diye üzülme!
Yusuf kuyudan çıktı da Mısır'a sultan oldu, unutma!
Yeter ki sen istemeyi bil...
Kapı Açılır, sen yeter ki vurmayı bil!
Şu uçan kuşlara bak! Ne ekerler, ne biçerler...
Onların rızkına kefil olan Allah; seni mi ihmal edecek
sanırsın!
Ne Zaman dersen bilemem ama,
Açılmaz diye umutsuz olma,
Yeter ki O Kapıda Durmayı Bil...!