“ yiyecek toplayıcılarımıza özgür insanlar diyorduk. Tamam tamam bu bir şakaydı. Yönetici sınıfı olarak bizler bütün topraklara ,bütün makinelere, her şeye sahiptik. Yiyecek toplayıcılar ise bizim kölelerimizdi.
Hayat bu muydu? Hiçbir anlamı olmayan kısacık bir șey? Sadece hayat can yakardı. Ölümde acı yoktu.
Ölüm uyumaktı. Ölüm huzurdu. O zaman niye ölümü kabullenemiyordu?