Memleketi Çorum'u çok zaman sadece resimlerde gören, İstanbul Doğumlu, hayalperest, idealist, çok okuyan, hastalık derecesinde yazıp, çizim yapan, her insan kadar kusurlu, evli, iki (+1) çocuklu, çalışan, bir yurdum kadını...
Stilist /Yazar
İ.T.Ü Tekstil Teknolojileri ve Tasarım Fakultesi / Moda Tasarım
Elif Ng, Bir Şans Daha
Elif Ng·
Gerçek hayatta karşılaştığımız hikayelerden olsa da hayatın gerçeklerine dokunması çok güzel. İhanet nedeniyle eşinden ayrılan bir kadın hamile olduğunu eşine söylemiyor. Yıllar sonra kızının lösemi olması ile mecburen babayı buluyor ama uyumsuz donör olunca farklı bir yol öneriliyor. Bu yol çok karmaşık olaylar zincirini başlatıyor. Esas konu bence sağlık alanında Türkiye'de bürokrasi yüzünden yaşanan sıkıntıları anlatması kitabı okunabilir kılıyor. Aşk kitabı olarak algılamak yerine dağılan aile bireylerinin özellikle beş yaşında bir kız çocuğunun neler hissedip yaşayabileceği iyi anlatılmış. Akıcı ve güzel üslup okunmalı.
Ölüm ne ani ne kalleş ne hesapsız geliyordu öyle değil mi? Ne yaptığın iyilik yetiyordu çıktığın yolculuğa, ne de malların... Hani kılmadığın namazlar, tutmadığın oruçların, etmediğin duaların var ya işte onlar için üzülüyordu sol yanın."Keşke" dolanıyordu adamın benliğinde,
keşke ruh bedenden çıkıpta münker ve mekir hesap sorunca kul ilk dermiş ya, affet Allah'ım birdaha yolla beni dünyaya, yemin ederim senin yolundan ayrılmayacağım. Ama bu hayat yolculuğunun tekrarı yoktu, telafisi yoktu, ne acıki sonunu kendi ellerimizle hazırlıyorduk. Birde hüznün diğer bir resmi vardı! Kocaman yiğit beden yerde yatarken, acı tüm bedenini kuşatırken, gülüyordu sevdiği tek sebep kızın ondan esirgediği sevgi sözlerine kulak kabartmak oluyordu.
"sevgilim..."
“Seninle asla evlenmem uçkur meraklısı. Haremine kimi istiyorsan onu al, çünkü ben senin harem ağan olmayacağım.” diye diklendi kız.
“Ne haremi Ecem, üşüttün mü?”
“Bi’ git.” diye silkeledi onu üzerinden öfkeyle. “Ailemi ikna etmen beni edeceğin anlamına gelmez. Sana son cevabı ben vereceğim ve Cem, bu asla ‘Evet’ olmayacak.”
“Artık çok geç! Olsa da, olmada da… Evleniyoruz cadı.” diye buyurdu öfkelenen adam. Yeter sıkılmıştı çocukça kaprislerinden. Evlendiği zaman ona gerçek erkek nasıl olur gösterecekti. Olgunlaşmayı öğrenecekti küçük cadı. “Benim karım olacaksın, konu kapandı.”
“Senin katilin olacağım.”
“Oldun zaten, sayende bekârlığımın cenazesi kaldırıldı.