“Gözyaşlarımızdan utanmamızın hiçbir zaman gereği yoktur bence. Bunlar kötü yüreklerimizin üstünü örtüp kapatan tozlara dökülen rahmettir çünkü. Ağladıktan sonra ben de daha iyi bir insan olmuştum... daha pişman, nankörlüğünü daha açık anlayan, daha duygulu bir insan...”
“…. Gılgamış mitini aktaran tabletlerde ~yalnız tek bir kadın ~ kimliği ile zikredilmektedir. Shamhat adı verilmiş bu kadına da hafif meşreplik rolü verilir. Bunca kahraman arasında adı geçen veya belki de geçmeye değer bulunan ~tek kadının~ da emirlere itaat eden ve üzerine atanan rolleri yerine getiren fahişe olması, üzerinde düşünülmeye değer bir noktadır.“