Her şeyin bulutların geçişi gibi geçip gittiği, zamanın çılgın çağlayanlar gibi aktığı böyle bir âlemde, yaşadığımız hayatı görkemli bir hikayeye dönüştüren şey, onun bir sonu olmasıdır...
Ölüm karşısında, saklambaç oynayan ama saklanmayı da beceremeyen bir çocuk gibiydim. Yarım yamalak sindiğim köşede gözlerimi kapatıyor, "Madem ben onu göremiyorum, öyleyse o da beni göremez. " zannediyordum. Bulabildiğim tek çözüm ölümü düşünmemekti.