Tam 1 yılı geçmiş kitaba başlayalı ve bugün bitiriyorum hayatımda başlayıpta bu kadar geç bitirdiğim bir kitap olmadı başka sanırım. Bu hala kitabın kötülüğünden değildi tabiki aksine sindirerek aklıma kazıyarak okumamdan mütevellit yoksa Fatma hanımın dili çok sade, nahif, anlaşılır. Çoğu zaman Allah’ın bir ismini okuyup çokça ara verdim, bazen peşpeşe okudum. Geceleri bir isim okuyup onu zikrederek anlamını düşündüm. Bu açıdan çok verimli oldu benim için. Kitapta önce Allah’ın bir ismi kısa manaları ile başlık olarak veriliyor sonra ne demek bunu açıklıyor sonra insana bu isim tesir ederse nasıl görünür onu açıklıyor toplamda her isme 3-3,5 sayfa ayrılmış kısa ve alaşılır. Ali Osman Tatlısu’dan da okumuştum ona da çokça atıf var zaten. Kendimce aldığım Esmaül Hüsna anlamları, arada dönüp kısaca bakmak adına…
Allah: bütün Kemal sıfatları kendisinde toplayan
Rahman: nimet veren
Rahim: merhamet eden
Melik: Tek Hükümdar
Kuddüs: eksiklikten uzak
Selam: selamet veren
El Mümin: emin kılan
El Müheymin: gözeten, koruyan
El Aziz: yücelik sahibi
El Cebbar: istediğini yaptıran
El Mütekebbir: Herşeyden büyük
El Halık: Yoktan yaratan
El Bari: Birbirine uygun yaratan
El Musavvir: Şekil veren
Ya Gaffar: bağışlayan, kusurları örten
El Kahhar: herşeye hakim, yenilmeyen
El Vehhab: karşılıksız veren
Rezzak: rızık veren
Fettah: zorlukları açan, hayır kapılarını açan
Alim Allah: her şeyi bilen
Kabıd: sıkan, daraltan
Basıt: genişleten, açan
Hafid: aşağı indiren
Rafi: yukarı kaldıran
Muizz: izzet veren
Müzill: hakir, zelil eden
Semi: Her şeyi işiten
Basir: her şeyi gören
El Hakem: hakkı yerine getiren, son hükmü veren
Yılın son günlerinde #dokuzgünleri 'ni #opia #yitirmelinevarsa ile bitiriyoruz. Bu kitapta yazarn çok farklı bir yönünü gördüm. Kadının içi meğerse buram buram kasvetmiş. Dram queen ama beni seviyorsan azcık litfen dramdan uzak dur. Buna sadece senin için katlanabilirim. Çocukken anamın psikolojik şiddeti Yeşilçam dramına çokça maruz kaldım ben.
Şaka bir yana ne yazdın sen öyle kızım? Nerden esti böyle bir hikaye yazmak? Diye sorsam da şu an fark ettim ki aklına esmesine gerek yok ki. Ülkemin her köşesinde böyle hayatlar, böyle kötülükler varken ilham aramaya gerek yok...
Ama yazarken zorlanmış olmalı... Her ne kadar yazan biz olsak da - bir yazar olarak söylüyorum, bir karakteri korkunç bir hayatla yeşertmek, duygularını, acılarını hissetmek ve kağıda dökmek kolay değil. Hele bunları yazarken içinde biriken öfke, yazan sen olsan da gerçeklikte bu kadar basit olmadığının farkında olmak...
Aslında yazarın dram yönünü #onsra serisinde gördük, ama bu daha başkaydı. Kurgusal benzerlikler, karakteristik benzerlikler kesinlikle yok. Ancak şok etkisi yaratacak tezatlıkta bir yenilik de değil. Sanki yıllardır bu türde yazıyormuş gibi bir tanıdıklık var. Bu bir başarıdır sevgili dostlar.
Uzatılan sahnelere ifrit olsam da kısa olsaydı olmazdı, düşüncesi de hakim bende. Amaa lütfen ikinci kitabı bu kadar şeyli yazma Gökçen, yazılar karınca duası oluyoryazık astigmat gözlerime. Bu yüzden 9 puan verdim sana bak.
Konusu da şöyle: Yıldız isimli kızımız bildiğimiz köle izavra - yaşlılar anlar-ama yabancıya karşı değil he kendi ailesinin. Bir baş iplis üvey baba, junior iplis üvey abi ve kendi anası var iplisella. Üvey kız kardeşini hiç demiyorum zaten. Şerefsizliğin ailesi bu aile. Her türlü şiddet, taciz var. Öyle pislik ki para için adam satmaya kadar gidiyor.
Ancak canına
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"İnsan şüphesiz ziyandadır..." Asr Sûresi...Şiir
"Ziyan Bülteni", modern hayatın koşturmacasında elimizden kayıp giden küçük şeyleri bir araya toplayıp insanın yüzüne sakin bir dürüstlükle koyuyor. Sami Uluğ, gündeliğin tozuna karışmış duyguları, sosyal medyanın gürültüsünü ve insanın içindeki o küçük eksilmeleri hüzünle karışık hafif bir ironiyle şiire dönüştürmüş. Gelenekle modernlik arasındaki o dar hatta yürürken ne söylemini ne gönlünü zedelemiş.
Sakin ama etkili bir şiir yolculuğu…
Yolcu
Yolcunun yolu gönüldür. Yük ile yürünmez gönül makamı.
İnsana kendi ruhundan üfleyen Halık ismiyle yaratan, Muhyi ismiyle hayat veren, Rezzak ve Mukit isimleriyle rızık veren ve besleyen yüce Allah....Allah'ın yaratması sevgisindendir...
Bir hıçkırıkla bir ruh ve hiçbir şey olmadan geldi dünyaya insan.. Benlik makamında yürüyen gönül makamında nasıl Aşk sarhoşu olsun... Aşk Vazgeçmektir, benliğinden dünyadan ve ahiretten...
Cennet arzuların tatmin edileceği yer midir ? Aşkın adı yalnızca Allah'ın cemalini hak etmektir. Hiç karşılık beklenir mi Allah'tan seni yaratmışken...
Susmalı insan. Susarak suskunluğunda halden hale girer, Allah'ı duyarsın. Suskunluk insanın miracıdır. Sessizliğin sesinde gönül titrer sadece...insan Hakikati bulur sessizliğinde
Yanmalı insan kendi kanında, kanı ruhuna ruhu kanına bürünmeli. Doğduğunda vuslata düşmedi mi ten gurbetinde , insan o yüzden gözlerini açtığında dünyaya hıçkırmadı mı.... İşte bu özlem doğduğunda başladı... Allah'tan başka sevgili mi olur.... Aşktan yanan maşukta yok olur..
Yandıkça temizlenir benlik hiç olur....
Bulut rüzgar yağmur toprak Güneş hepsi el birlik seni yaşatmak için çalışıyor... Yediğin ekme güneşin kendisi değil mi ....
Yolcu yola düşmeden vuslat biter mi.. önce yola düşmek sonra ölmek ve ölmeden önce ölmek.. Aşk için ölmek ...Yolu dünya olan dünyaya kavuşur..
İnsan yoktur. Tüm yaratılanlar gibi insan da Allah'ın aynasıdır, gölgesidir. Allah'ın varlığına ve birliğine inanmak...var olan sadece Allah'tır. Yokluğun yok olması da sadece Allah'ın var olması demek. Yokluk var olsaydı, o zaman Allah dışında varlık olurdu...
Allah'ın nurundan bir noktayımız hepimiz
Sahiplik makamı Allah'a aitti. Var olmayan insan neye sahip olabilirdi. Gözündeki suyun, göz renginin görme yetisinin sahibi sen
“Eppur sie muove” *
(Her şeye rağmen dünya dönüyor)*
İnsanların gönüllerindeki sırları pamuk gibi lif lif edip açığa vurduğu için "Hallac" ve davasının zafere ulaşmış olduğuna işaretle de "Mansur" (Hallâc-ı Mansur) adıyla, bilinir...
-ayrıca;
●Hindistan’da "Al-Mucit" (icad eden, yaratan),
●Çin ve Türkistan’da "Al-Mukit"
●Horasan çevresinde "Al-Mamayyaz" veya "Al Şah Hallac Al-Asrar"
(sırları çözenlerin Şahı) adlarıyla anılan Hallacı Mansur’un asıl adı Hüseyin’dir.
Hicri 244 (Milâdi 857-8’de) Güney İran’ın Fars eyaletin-de Bayza yakınlarındaki al-Tur kasabasında doğdu. Büyük babası Mahamma Al-Bayzavi, Zerdüşt inancına mensuptu.
Çok erken yaşlarda kendini tasavvufa veren Mansur’un en yakın dostu ve hocası Cüneyd Bağdadi idi. Mansur, 877-897 yılları arasında tam yirmi yıl Cüneyd Bağdadi’nin yanında kaldı. Cüneyd’in uyarılarına rağmen hakikatı açığa vurmaktan çekinmeyen Hallac’ın hocasıyla araları açıldı. 897’de Cüneyd’den ayrılan Hallac, sufi elbisesini çıkartıp, yerine “kaba” adı verilen bir tip elbise ve kolsuz bir cübbe (murakka) giyip fikirlerini yaymak üzere baş açık, yalın ayak yollara düştü...
Önce Mekke’yi ziyaret etti, daha sonra Horasan’a geçti; Mave-raünnehir, Sicistan, Kirman, Türkistan, Hoten, Turfan, Hindistan, Çin’i, Maçin’i (Çin’in güney bölgesini) dolaştı; Kaşmir’deki Hindular, Maçin’deki Türklerle buluştu ve Türkler arasında, özellikle Horasan, Meveraünnehir ve Türkistan bölgelerinde tasavvuf hareketinin geliş-mesinde önemli rol oynadı...
Daha sonra yukarda saydığım bölgelerden Anadolu’ya gelen, Anadolu Alevi-Bektaşi inanç ve öğretisinin temellerini atan, başta;
●Hace Bektaş Veli olmak üzere
●Rum erenlerinin,
●Ahiyan-ı, Rumların
●Baciyan-ı, Rumların
●Gaziyan-ı Rumların
●Abdalan-ı Rumların,
yani tüm Anadolu Erenleri ve Bacılarının aynı mistik görüşte olmaları Hallâc-ı