Sonra tabii ne olduysa, oralar bulanık , büyümenin sancıları, yalnızlık özlemi, hayallerin örtüşmemesi vesaire derken, yokuş aşağı yuvarlanmaya başladı her şey.
İki ay sonra evleneceğim adam gittiğimi fark etmedi, döndüğümü de. On dakika da yok olmuş olabilirim, iki saat de. Masadaki
hayat benden eksilen boşluğu saniyesinde görmezden gelmiş, ne harem ne de selamlık sandalyemden kalkıp ortadan kaybolmama çok da kafa yormamış.