çox gözəl, ləzzətli monoloqduTarih
Ben İbrahim. Pargadan on yaşında getirilen, dönme İbrahim. On yedisinde şehzade Süleymanın şahinci başısı, yirmi beşinde Sultan Süleyman Han hazretlerinin has oda başısı, yirmi sekizinde hünkarının veziri-azamı, iktidarın ortağı İbrahim! Cenneti cehennemi hep içinde taşıyan, kendi şeytanıyla dost, dostun şeyhiyle müttefik ama hep tetik. Araf yüce kapısının sadık bekçisi, kapı kulu İbrahim. Sultan Süleymanın mahreminde, sırrında ama hep sınırda olan İbrahim. Hünkarının derin gözlerinde her gün kendi cenazesini seyreden İbrahim. Sultanının gözlerine baktıkca ölüme koşarak giden İbrahim. Ölümüne kaza namazları kılınan İbrahim.
Ben İbrahim. Derin sularda yüzmeyi öğrenen, kalbin kanayıp vermediği cevapları gökyüzünde, yıldızlarda, tek ve çift sayılarda, ebcet ve de hürufide, dağların zirvelerinde, karanlık kuyu ve dehlizlerde, korkuyu güçlülerin gözlerinde arayan, bulduğu her cevapla yeniden yanan İbrahim. Kendi cehenneminde yanan, serin uykular haram edilen İbrahim.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Nəriman HəsənzadəŞiir
Elə dayanırsan, elə baxırsan,
Elə bil qarşında quru bir daşam.
İpək saçlarını bir vaxt oxşayan
Elə bil hardasa mən olmamışam.
Səni dostlarımla, tanışlarımla,
Mən tanış edərdim nə vaxtsa bir-bir.
İndi özgələri yad ehtiramla,
Deyirlər tanış ol...
Nə qəribədir?!
Yuxuda görərdin nə vaxtsa hər dəm,
Yolumu gözlərdin yollardan uzaq.
Mən sənin yuxundan çıxıb gəlmişəm,
Bu da bir yuxudur, gəl tanış olaq.
Qoluna girərdim... bu, yadındadır,
gedərdik... yolumuz , arzumuz şərik.
Qolum qollarının lap yanındadır,
toxunsa biz indi üzr istəyirik.
Hayanda oldumsa səhər, ya axşam,
Aradın sən məni, gördün sən məni.
İndi gözlərinin qabağındayam,
Hayanda durum ki,
Görəsən məni?
Ramiz Rövşən- "Ayrılıq"Şiir
Yenə bu şəhərdə üz-üzə gəldik
Neyləyək, ayrıca şəhərimiz yox.
Bəlkə də, biz xoşbəxt ola bilərdik,
Bəlkə də, xoşbəxtik, xəbərimiz yox.
Aradan nə qədər il keçib görən, -
Tanıya bilmədim, məni bağışla.
Mən elə bilirdim, sənsiz ölərəm,
Mən sənsiz ölmədim, məni bağışla!
"Ölmədim" deyirəm, nə bilim axı, -
Bəlkə də, mən sənsiz ölmüşəm elə,
Qəbirsiz-kəfənsiz ölmüşəm elə.
Bəlkə də, biz onda ayrılmasaydıq,
Nə mən indikiydim, nə sən indiki, -
Ayrıldıq, şeytanı güldürdük onda;
Bu ilin, bu ayın, bu günündəki,
Elə bu küçənin bu tinindəki
məni də, səni də öldürdük onda.
Bizsiz yazılmışdı bu tale, bu baxt,
Sapanddan atılan bir cüt daşıq biz.
Bəlkə bu dünyada on-on beş il yox,
Min il bundan qabaq ayrılmışıq biz.
Halal yolumuzu dəyişib, nəsə
Çaşmışıq, bir özgə yoldan getmişik.
Bəlkə min il qabaq səhv düşüb nəsə,
Minillik bir səhvə qurban getmişik.
Bəxtiyar Vahabzadə-"Bir salama dəymədi"Şiir
...Heç üzümə baxmadan yanımdan necə keçdin?
Sən eşqin salamını qorxuyamı dəyişdin?
...Sən mənə zülm eylədin, mənə zülm yaraşır.
Bir salama dəyməyən eşqə ölüm yaraşır.