Bazı kitapları okumadan önce yazarları hakkında da biraz bilgi sahibi olmak, kitabın anlaşılmasını daha kolay hale getiriyor. George Orwell’ın da özellikle bu eseri özelinde tanınması gereken yazarlardan biri olduğunu düşünüyorum. Totalitarizm eleştirisinin belki de şahı sayılabilecek bu eser, Orwell’ın hayatından çok fazla beslenmiştir.
Gerçek adı Eric Arthur Blair olan yazar; ailesi, yazdığı şeylerden utanç duymasın diye kendine bir takma ad bulma ihtiyacı duyarak George ismini bir kral adından, Orwell ismini de bir nehir adından alıp mahlasını oluşturmuştur. Yazar, babası o dönemlerde İngiltere sömürgesi olan Hindistan’da görevli olduğu için orada doğmuştur. Yaşam şartlarının zor olduğu bir ortamda doğması, henüz sekiz yaşında bir yatılı okula verilmesi, okul şartlarında despot yöneticilerle muhatap olmak zorunda kalması, altına kaçırma problemi gibi unsurlar, fikir dünyasının temelini çocukluğunda atmaya başlatıyor. Altına kaçırmamak için tanrıya dualar etmesi fakat bir şeyin değişmemesinden sonra kötülüğün, kötü olanla yaşamanın kaçınılmaz bir şekilde hayatta var olduğunu düşünmesine sebep oluyor. Baskıcı okul idarecileriyle yaşadıkları, baş kaldırma dürtüsünü ve sonuçlarının neler olduğunu erken yaşlarda yazara öğretiyor. Liseye gittiğinde edebiyat öğretmenliğini bir başka distopya yazarı olan Huxley yapıyor. Tam olarak bilemesek de bu durumun, Orwell’ın yazım dünyasında bir etkiye sahip olduğunu düşünebiliriz. Liseden sonra parası olmadığı için üniversite eğitimi alamayıp Burma’ya şimdiki adıyla Myanmar’a polis olarak gidiyor. Burada yedi sene görev yapmış olsa da bu durumu sindiremiyor. Kraliçeye karşı işlenen her suçun acımasızca cezalandırılması ve kendisinin de bu baskıcı gücün parçası olması hoşlanmadığı bir durum halini almaya başlıyor. Bu işten
Hadisələr 1918-ci ildə başlayan qrip pandemiyası zamanı Pia və ailəsinin başına gələnlərdən bəhs edir. Oxuduqca sanki 2020-ci il Covid 19 zamanı yaşadığımız qorxular, evlərə qapanmağımız yadıma düşürdü.
Pia atası müharibəyə gedəndən sonra, anası və əkiz qardaşlarıyla qalır. Pandemiya başlayana qədər hər şey normal davam edir. Pandemiya başlayandan sonra anasını itirir, 4 aylıq qardaşlarına baxmalı olur. Yemək tapmaq üçün evdən çıxarkən onları 1-2 saatlıq evdə tək qoyur amma yolda qripə yoluxur və 1 həftə kilsədə müalicə olunur. Sağalıb evə qayıdanda qardaşlarını tapmır.
Hadisələr Pianın başına gələnlərlə və qardaşlarını axtarma cəhdləriylə davam edir. Görək Pia qardaşlarını tapa biləcəkmi?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
8/10
2026 41. kitabı
Hızlı ve öfkelinin ilk filmleri tadında bir kitaptı. Galloların ortanca oğlu Nero ve Old Town oto tamircisi Camille'in hikayesini okuduk. Camille hayat mücadelesinde bir genç kadın ve erkek kardeşini beladan uzak tutmaya çalışırken bir ev partisine gidiyor. Orada aynı liseye gittiği insanlarla ve Neroyla karşılaşıyor. Kardeşini alıp eve gidecekken polis çeviriyor ve olaylar başlıyor. Camille birden hem torbacı hem muhbir olmak zorunda kalıyor. Nero ise aile işleri için bir soygun planlarken Camille'den de uzak duramıyor ve bir şekilde Camille de bu soyguna dahil oluyor.
Gallo ailesini bu kitapta biraz daha tanıdık kısa da olsa aile hallerini okuduk Danteyi biraz daha merak ettim sırada onun kitabı Kanlı Kalp var.
Yol Uçuruma galebe çalar mı?Edebiyat
#Yoluçurumu @bir_aybüke_akgül'ün ilk eseri. Yola beraber çıktığımız kardeşlerimden. Bir bebeği bekler gibi bekledik Yol Uçurumu'nun gelişini. Daha müjdesi verilmeden çok sevmiştik onu. Edebiyatımızda kalıcı izler bırakacağına inandığım Yol Uçurumu ve onu takip edecek eserleriyle Aybüke Akgül'ün kaleminin münbit olması dileğiyle... Kelamullah'tan feyzlenen kelimeler, köklerden göklere uzanacak hikâyeler düşsün nasibine...
19 hikâyenin yer aldığı eserde ilk öykü Nahir'in Gözleri. O masalsı dokusuyla en etkilendiğim metinlerden biri. Satırlar boyu Nahiri yeşilin nasıl bir renk olabileceğini düşündüm. Rüyayla gerçeğin yer değiştirdiği, gözlerin bir insanın benliğinin en önemli parçası olduğunu anlatan hikâye, arayışlarımız üzerine de düşündürüyor. Bir ömür boyu aradığımız, gördüğümüz, bildiğimiz şey aslında "Bir ben var bende..." sözlerinin işaret ettiği gerçek olmasın?
İki Çay, "Bazılarının kaderini bir veba, bir bulaşıcı hastalık gibi nefesinde taşıyıp başkalarına bulaştırdığını düşünüyorum." cümlesiyle başlıyor. Hayatımızdaki karmaşaların, çözüm bulamadığımız problemlerin kaynağını başkalarında değil kendimizde aramalıyız fikri üzerine kurgulanmış hikâye nasip, kısmet dediğimiz mevzuyu hatırlatıyor. Şans, baht, talih, uğursuzluk değildir bu, aslolan "Kader gayrete aşıktır."
"Bereketi hep sonundaydı ama ben, son yudumu içemem, içemem o kadar." diyen bir adamın hikâyesi Son Yudumu İçemem hikâyesi. Hayatında yarıda bıraktığı ilişkileri, bir türlü itiraf edemediği gerçekleri bardağın sonunda biriktiriyor. Biriktirdiklerimiz kadarız sanki, bardağın dibindeki damlalar kadar. "Talihimiz yokluktan da nasibini almış, bitmesini istemezdik bir şeylerin."
"Sadece bir kere çok yakınından geçtiler birbirlerinin. Hava güneşli değildi." Behzat ve Leman'ın kavuşamama hikâyesi Ufuk
Vulf Dorn - Psixiatr
Vulf Dornun Psixiatr kitabında psixiatrik klinikada işləyən Ellen Roth adlı həkim-psixiatrın başına gələn hadisələr təsvir olunub. Kitabda Ellenin müalicə etdiyi xəstə qadının birdən-birə xəstəxanadan yoxa çıxması və Ellenin onun axtarışını davam etdirərkən başına gələn hadisələr qələmə alınıb. Psixoloji triller janrında olan kitab insanı daim maraqda saxlayır və baş verən hadisələr insanı müxtəlif personajlardan şübhələnməyə vadar edir. Sonda isə reallıq tamam ayrı cür göstərilir. 
Psixiatr 
Wulf Dorn
Psixiatr Wulf Dorn
Martaval •1 | Rukiye İdeli
Selam canım nasılsın Bugün sizinle yetişkin içerik olmamasına rağmen karakterlerin arasındaki çekimi alev alev okuduğum o kitapla geldim
Hikâye, Martaval Akademisi adı verilen gizli bir yapıda geçiyor. Burada yetiştirilen gençler sadece sıradan insanlar değil, onlar muhbir olarak eğitiliyor. Yani farklı kimliklere bürünüp, suçların içine sızarak gerçekleri ortaya çıkarıyorlar. Azra da bu akademinin en yetenekli isimlerinden biri Azra’nın yeni görevi ise her şeyi değiştiriyor, yanında Arza ile birlikte bir cinayeti çözmek için bir mahalleye sızıyorlar. Üstelik kardeş rolü yapmak zorundalar. Ama işte asıl olay burada başlıyor çünkü bu görev sadece bir cinayet çözmek değil, aynı zamanda karakterlerin kendi geçmişleriyle yüzleşmesi anlamına geliyor Mahalleye girdiklerinde her şey çok normal gibi görünse de, aslında herkesin sakladığı bir şeyler var. Küçük detaylar, bakışlar, yarım kalan cümleler.. kitap boyunca kim doğru söylüyor sorusu sürekli akılda kalıyor.
Azra’nın güçlü ama kırılgan yönü, Arza’nın ise düzen takıntısı ve soğukkanlılığı hikâyeye çok güzel bir denge katıyor. İkisi birlikte görevde adeta mükemmel bir ikiliye dönüşüyorlar. Ama görev ilerledikçe aralarındaki bağ da değişmeye başlıyor ve kitap sadece bir polisiye olmaktan çıkıp duygusal bir gerilime dönüşüyor. Kitabın en sevdiğim tarafı, sürekli bir şey olacak hissini yaşatmasıydı. Bir yandan cinayet çözülüyor, bir yandan karakterlerin geçmişi yavaş yavaş açılıyor ve her bölümde yeni bir detay ortaya çıkıyor.Sonlara doğru ise gerçekten beklenmedik bir kırılma oluyor ve kitap dur bir saniye dedirtiyor
Kitap sadece bir cinayet hikâyesi değil kimlik, rol, geçmiş ve güven üzerine kurulu bir oyun gibi. Akıcı dili sayesinde sayfalar hızlı akıyor ve özellikle polisiye ve gizem
