Sanki içimde bir başkası vardı. Çocukken konuştuğum, benimle yalnız kaldığım anları paylaşan, yanımda gittiğim her yere gelen, sevindiğimi,
üzüldüğümü, kimselere söylemediğim kırıklığımı bilen, bana akıl veren, o aslında varolmayan arkadaşım büyümüş ama benimle kalmıştı.
Bazı insanlar hayatlarını kendi istedikleri gibi kurarlar. Geri kalanlarsa onların yaptıklarını birbirlerine anlatıp dururlar.
Ben başkalarının hayatlarını anlatarak ömrümü geçirmek istemedim.
Varsın başkaları benim hayatımı anlatsın.
Ben yalnızlıktan korkarım.
Işıkların yanmadığı yerlerde uyuyamam.
Hiçbir zaman yalnız kalmak istemedim. Ama kaldım. Belki de dünyanın en kalabalık insanıyken bile yalnız kaldım.