Reklam
İsmet Özel 71 yaşında iken kaleme aldığı bir yazısında ‘hâlâ kendimi yola getirmekle uğraşıyorum’ demiş.
Belki de insanın asıl derdi, varacağı yer değil, kim olarak vardığıdır.
Ahmed Arif
Nasıl da almış aklımı,
Sürmüş, filiz vermiş içimde sevdân,
Dost, düşman söz eder kendi kavlince,
Kınanmak, yiğit başına.
Bu, ne ayıp, ne de yasak,
Öylece bir gerçek, kendi halinde,
Belki, yaşamama sebep...Çattık bir zamana, baktık zaman yok.
Ölü davul çalar, diride can yok.
Öfke şaha kalktı,
At var, meydan yok. 
Abdurrahim Karakoç
Abdurrahim KarakoçSus, kimseler duymasın,
Duymasın, ölürüm ha.
Aymışam yarı gece,
Seni bulmuşam sonra.
Seni, kaburgamın altın parçası.
Seni, dişlerinde elma kokusu
Bir daha hangi ana doğurur bizi? Ahmed Arif
Ahmed ArifReklam