Ahmed Arif
Nasıl da almış aklımı,
Sürmüş, filiz vermiş içimde sevdân,
Dost, düşman söz eder kendi kavlince,
Kınanmak, yiğit başına.
Bu, ne ayıp, ne de yasak,
Öylece bir gerçek, kendi halinde,
Belki, yaşamama sebep...
Sus, kimseler duymasın,
Duymasın, ölürüm ha.
Aymışam yarı gece,
Seni bulmuşam sonra.
Seni, kaburgamın altın parçası.
Seni, dişlerinde elma kokusu
Bir daha hangi ana doğurur bizi? Ahmed Arif
GİDERSEN YIKILIR BU KENT,KUŞLAR DA GİDER.
BİR NEHİR GİBİ SUSARIM YÜZÜNÜN DELTASINDA.
YANLIŞ ADRESLERDEYDİK,KİMLİKSİZDİK BELKİ.
SARIŞIN BİR ŞAŞKINLIK OLURDU BÜTÜN IŞIKLAR.
BİZ Mİ YALNIZDIK, DURMADAN YAĞMUR YAĞARDI.
ÜŞÜR MÜYDÜK NAR ÇİÇEKLERİ ÜRPERİRKEN.
GİDERSEN KİM SULAR FESLEĞENLERİ,
KUŞLAR NEREYE SIĞINIR AKŞAM OLUNCA?
Ahmet TelliGidersen Yıkılır Bu Kent