Benjamin hancının yüzüne bakmadı. Minnetle göğe baktı. Bu, ona yanıt olmuştu. Susmasının işareti olarak ona bir dilsiz yollanmıştı. Gömülen yer sonsuza kadar sır olarak kalabilsin diye araziyi tanımayan biri gönderilmişti. Benjamin'in ruhu bocalamıyordu artık ve yaşlı adam minnetle yanıt verdi:
"Dilsizi yolla. Ve dert etme. Ben yolumu kendim bilirim."
Sayfa 106 - İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu