Murathan Kara

Murathan Kara
@murathaen
Bi’ düze çıkamadım oldum olası.
O zamanlar hâlâ bir umudum vardı. Bedeli karşılığında mutlu olabileceğimi düşünüyordum. Ancak büyüdüm artık. Dünyayı versem Tanrı’ya, damlasını vermez bana mutluluğun.
Sayfa 112·Kitabı okuyor
Alıntı
Reklam
Ama dediğim gibi, en büyük hatam insanlardan cümlelerimi bitirmelerini beklemekti. Hayatımın belli bir dönemine kadar hep böyle yaptım zaten. Gözlerinin içine baktım beni bilsinler diye.
Sayfa 87·Kitabı okuyor
“Kurtuluş” dedim. “Ankara’da bir mahalle.” Fazlası değil.
Sayfa 67·Kitabı okuyor
Hiçbir yere ait olmayanları iyi tanırım. Her yere aitmiş gibi davranırlar.
Sayfa 51·Kitabı okuyor
Hiçbir şey istemiyordum. Dünya üzerinde yapılacak işlerim bitmişti. Düşündüğüm her şeyi denemiştim. Şimdiyse sakin bir şekilde ölümü beklemek istiyordum. Zihin yolculuğumun son aşamasındaydım. Dünyanın en güzel sanat eserini yaratıp on dakika seyrettikten sonra yakan bir ressam gibi ben de keşfettiğim düşünce cennetimi tasfiye ediyordum.
Sayfa 17·Kitabı okuyor
Alıntı
Reklam