Murathan Kara

Murathan Kara
@murathaen
Bi’ düze çıkamadım oldum olası.
Fakat, Allah kahretsin, insan anlatmak istiyor albayım; böyle budalaca bir özleme kapılıyor. Bir yandan da hiç konuşmak istemiyor. Tıpkı oyunlardaki gibi çelişik duyguların altında eziliyor. Fakat benim de sevmeye hakkım yok mu albayım? Yok. Peki albayım. Ben de susarım o zaman. Gecekondumda oturur, anlaşılmayı beklerim. Fakat albayım, adresimi bilmeden beni nasıl bulup anlayacaklar? Sorarım size: Nasıl? Kim bilecek benim insanlardan kaçtığımı? Ben ölmek istiyorum sayın albayım, ölmek. Bir yandan da göz ucuyla ölümümün nasıl karşılanacağını seyretmek istiyorum.
Sayfa 259·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam

Murathan Kara

, şu anda okuyor
%22 (122/536 syf.)
Hakan Günday
7.9/10 · 35,3bin okunma
O zamanlar hâlâ bir umudum vardı. Bedeli karşılığında mutlu olabileceğimi düşünüyordum. Ancak büyüdüm artık. Dünyayı versem Tanrı’ya, damlasını vermez bana mutluluğun.
Sayfa 112·Kitabı okuyor
Alıntı
Ama dediğim gibi, en büyük hatam insanlardan cümlelerimi bitirmelerini beklemekti. Hayatımın belli bir dönemine kadar hep böyle yaptım zaten. Gözlerinin içine baktım beni bilsinler diye.
Sayfa 87·Kitabı okuyor
“Kurtuluş” dedim. “Ankara’da bir mahalle.” Fazlası değil.
Sayfa 67·Kitabı okuyor
Reklam