Kitap Yorumu: Bülbül Kapanı 3 / Loresima
Özet;
Karadeniz'in sisli dağlarında başlayan hikâye artık sadece bir aşk hikâyesi değil.. bir hayatta kalma ve tutunma savaşı.
Ahu ve Timur, geçmişin izlerinden uzaklaşıp kendilerine güvenli bir dünya kurduklarını sanırken, "şeytanın nefesi" gibi peşlerini bırakmayan karanlık yeniden ortaya çıkar.
Ahu, Timur diye açtığı kapıda Kralşan'ı görünce her şeyi geride bırakıp kaçmaya çalışır. Gizli bir telefondan yardım istemeye çalışsa da işler kontrolünden çıkar. Saklandığı yerde yakalanır ve Kralşan onu zor bir seçimin içine sürükler: Timur...
Ahu, onu vuramayacağını anlayınca donup kalır.
Tam o anlarda Timur devreye girer ve Ahu'nun bunu yapamayacağını fark ettigi anda silahı kendine çevirip kendini vurur.
Ahu ise onu kaybettigini düşünüp kaybı kabullenemez ve Kralşan'ı da yanına alarak kendini Karadeniz'in karanlık sularına bırakır.
Ölü sanılan Timur'u en yakın dostu Murathan Karakurt bulur.lyileştikten sonra hikâye yeniden başlar. Artık Timur'un tek amacı vardır; Ahu'ya yeniden kavuşmak ölü yada diri... ve intikam almak.
Ve sonunda mucize gerçekleşir.
Bu kez hikâyelerinde güneş yeniden doğar.
Yorum;
Tönge ve Ahu'yu okumak her zaman bana iyi hissettiren serilerden biri ama bu kitapta en çok içimi yakan şey Adem ve Güldeste oldu.
Tönge'nin hayatı, sevdiklerini gömdüğü mezarlardan ibaretken; bir mezarı daha kendi için kazması ve Ahu'ya olan sadakati gerçekten çok etkileyiciydi.
Sevdigi olmayınca hayata tutunamayan bir adamın kırılmasını hissetmek ağırdı.
Ama en güçlü sahnelerden biri kesinlikle Murathan Karakurt ile olan dostluklarıydı.
Timur ve Ahu'nun uzun bir aradan sonra yeniden karşılaşıp birbirlerine sarıldığı o an ve "güneşle yeniden tanışmaları"...
Bir de Karakurt'un rehine gibi bırakıldığı sahneler vardı ki, orası ayrı bir
SERİDE HEM EN SEVDİĞİM HEM DE EN AĞLADIĞIM KİTAP
Uyarı:SPOİ İÇERİR
Ben bu seride bölüm başlarında ve ara ara gökçen ve murathanın çocukluklarını okumayı çok seviyorum. Eğer karakterlerimizin tanışıklığı uzun zamana dayanıyorsa bir geçmiş bir günümüz şeklinde yazılmış sahneler bence karakterlere daha çok bağlanmamızı sağlıyor. Onun dışında emek karakterinin şehit olması beni çok üzdü ve ağlattı çünkü okuduğum diğer askeri kurgularda bölümde bir şehit varsa bölüm başlığı veya bölümün başındaki söz ölümle, vatanla,şehitlikle alakalı oluyor. Gökçen de ise 2 sayfa öncesinde espri yapan Emek bir bakmışız Kelime-i Şehâdet getiriyor... Hiç beklemediğim anda şehit olduğunu okudum
Ama şunu da söylemek istiyorum ki loressima sanırım ölüm sahnesi yazmayı pek sevmiyor çünkü diğer kitapların aksine loressima kitaplarında biri şehit düştüğünde veya öldüğünde biz bunu en fazla 3 sayfa boyunca okuyoruz. Bir de ölmesine üzülsem de bence şehit düşebilecek tek asker Emek'ti. Süleyman şehit olamazdı Aybüke var ( tam tersi de geçerli) Zülfikar şehit olamazdı Duru var, Barbaros şehit olamazdı Bilge var, murathan şehit olamazdı çünkü olduğu takdirde kitap biter. Timur şehit olamazdı çünkü lorenin okurlara tiMur için ayrı kitap çıkaracağına dair sözü vardı Timur şehit olsaydı bülbül kapanı var olamazdı. Loressima da sevdiği olmayan Emek'i şehit olarak yazdı. YORUM ÇOK UZUN OLDU BURAYA KADAR OKUDUYSANIZ Bİ BEĞENİNİZİ ALIRIM OKURLARR :))))))
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bu seriye çok bağlandım ama veda etme vakti de geldi. Herşeyi ile çok güzel bir askeri kurguydu. Murathan ve Gökçen'in birbirine olan bağlılığı kitapta çok güzel işlenmişti. Kitabın diğer çiftlerinden en sevdiğim ikili Barbaros ve Bilge'ydi. Tim sahnelerini okurken askeriye atmosferinin içindeymişim gibi hissettim. Özellikle Timur geldiği zaman çok mutlu oluyordum sebebini bilmediğim bir şekilde GJJDJFJDJF. Okurken çok keyif aldığım bir kurguydu, bir sonraki kitap yorumunda görüşmek üzere
Öncelikle bu kitap mükemmel herkese tavsiye edeceğim bir kitap kitabın konusu kısaca iki tane asker çocuğumuz var Murathan ve Gökçen bunların babaları aynı gün şehit oluyolar ve bunlarda şehir değiştiriyor uzun bir süre ayrı kaliyolar Gökçen doktor olup silopiye gidiyor orda Murathanla karsilasiyo Murathan bordo bereli asker olmuş ve bir timi var barut timi kısaca timdeki kişiler şunlar(hepsine talibim)
Murathan Timin komutanı zaten
Timur TöngeTimin sessizi neredeyse hiç konuşmaz konuşursa da güzel konuşur
Hasan GirayBunun bır tane çocuğu var Mete her saniye 25 kuruş yutar ve dolandırıcıdır adam bundan bikmiştir ve bir kardeşi var duru o da kendini her yere zincirler böyle eylemlere falan katılır hep karakoldadir adam bundanda bikmiştir ve timdeki bir bu kıza aşık oluyor
Zülfikar ŞahınTimimizin olmassa olmazı hep caza alan çapkın konuşan timin komiği
Barbaros Yücekırmızı doblosuna aşik amelde mezhep soran
Süleyman MercanTimdeki kıza yani aybukeye üç yıl aşık olup bir türlü aybukrule olmayan yani Aybüke kabul etmez geçmişinden dolayı ama Süleyman dağ çiçeğinden baz geçmez
Aybüke AkarSüleymanin dağ cicegi güçlü kadın karakterlerdendir
Emek Karahan Sonu kötü olan bir karakter çok konuşmamış kitapta baya büyük bir yan karakter
Alican tokmakZülfikardan hep dayak yer Denizli'de deniz olduğunu iddia etmiştir sevdiği kadina
Yani bence bu kitabı okuyun ben çok beğenmiştim 
Gökçen 
Loresima
Gökçen Loresima
EV KENDİNİ AİT HİSSETTİĞİN YERDİ!!!·576 syf.·Alıntı
10/10
2026 7. kitabı
Kepçük ve Pamuk... Bu seriye bir türlü inceleme giremeyişim içimde kalmıştı. Yeni bir yazarla tanıştım ve kalemini ben çok sevdim. Kepçük ve Pamuk... Murathan ve Gökçen...
Her zaman söylerim, karakterlerin çocukluklarını da okuduğum zaman o kitaplarla aramda çok farklı bir bağ oluşuyor. Hatta bu seri için bebeklikleri demek daha iyi olacak.
Yüzbaşı Murathan ve Doktor Gökçen'in bebekliklerinden süre gelen sevdasını okuyoruz. Ama asla sıkılmadan... Şahsen ben hiç sıkılmadım. Babaları asker olan ve çocuklukları birlikte geçen bu ikili babalarının şehit düşmesinden sonra bir anda ayrılıyor. Senelerce görüşemiyorlar. Ta ki Gökçen'in Silopi'ye atanmasına kadar. Orada Murathan'la yani Kepçük'le birbirlerini buluyorlar ve serimiz burada başlıyor.
4 kitaplık bir seri. Aralarındaki diyalogları ve sevgileri o kadar güzel ki inanın gözlerimden kalpler çıkararak okudum bu ikisini. Yeri geldi ağladım da diyebilirim. Su gibi aktı gitti. Hiç sıkılmadım. Sadece Gökçen ve Murathan değil, Barut Timi'ni de okuyoruz ve onların sevdalarını da... Yeni yeni karakterler giriyor, girdikçe onların aşkları ve maceralarını da okuyoruz. Ben tüm karakterleri çok sevdim. Ki bu benim için nadiren olur. Genelde yan karakterleri pek sevmem ve onların sahnelerini okurken sıkılır ve atlarım. Ama bu kitapta bunu yapamadım ve hepsiyle bağ kurup onların hikayelerini de merakla okudum. Özellikle en çok Timur'u çoook ama çoook sevdim. Zaten bu seriyi bitirdikten sonra onun da serisi varmış. Koşarak gidip onu okudum. Onun da incelemesini yapacağım birazdan. Yani demem o ki tüm karakterler can can...
Kitabın en çok geçmiş sahnelerini, Pamuk ve Kepçük'ün çocukluk hallerini okumayı sevdim, babalarının dostluğunu, ailelerin dostluğunu, yani ben genel olarak bu serinin her satırını çok sevdim. Gökçen ve Murathan
Bülbül kapanı-2Duygu ve Düşünce
Herkese merhaba ,
Bu gün bülbül kapanı-2 ile geldim karşınıza. Açıkçası yazarın Gökçen serisini de çok severek okumuştum ama inceleme yazmak üşendirmişti beni. Bu sefer öyle olmadı ve üşenmedim. (Bi tebriğinizi alırım artık ) neyse lafı çok uzatmadan kitaba geçelim. 1. Kitaba göre olayların daha hızlı olduğu bir kitaptı. Özellikle son 150-200 sayfa civarında ağzım açık kalarak okduğum çok sahne vardı. Ayrıca karakter gelişimi olarak da bu kitap daha iyiydi. Timur ve Ahunun arasında filizlenen aşk beni gülümsetti Yeri geldi üzüldüm, yeri geldi güldüm, şok oldum falan derken bana bir çok duyguyu yaşattı. sadece bir monotonluk söz konusuydu benim için. sürekli kralşan çağırdı, hadi oraya hadi buraya falan o kısımlar biraz sıkmıştı beni. Ama çok da sorun edilecek boyutta değildi. Bazı yerlerde Gökçene olan göndermeler çok hoştu. Murathan ile konuşmaları gerçekten dostluklarını hissetmemiz falan baya güzeldi. 1. Kitabı okuyanlar bilir biraz sıkılmıştık ama boğacak derecede değil tabiki 1. Den sonra olayları ilaç gibi geldi. Bazı sırlar çözülmeye başladı. Güç dengesi değişti mesela bunlar bizi kitaba bağlayan olaylardı. Şunu belirtmek isterim ki ben “Rs” deyim diyen kitle bu seri size uygun değil. Ama normal dönemde olan herkese tavsiye ederim. Yazarını da çok seviyorum bu arada. Onun dışında Rize de okumamız da hoştu bence bir hava değişikliği iyi oldu. Timur’un biraz daha iç dünyasını görmüş olduk. Hep içine kapanık gizemli biri olunca biz de merak ettik doğal olarak. Çok spoi vermeden bir sahne vardı ahuzar içki içmişti orda Timur’un bir kendine dur diyişi var. Kız kendinde değil falan diye o kadar güldüm ki anlatamam. Ahuzar da iyice sarhoş. o sahnede adam iyi sabrediyor yine falan oldum. Bide yine Timur ahuzar sahnesi var bi tane orayı okuyunca şey diyordunuz. Büyük