Kitap 8 hikayeden oluşan bir eser. Yazıldığı dönemden de kaynaklı olarak ağırlıklı darbe sonrası olaylar ele alınıyor. Hikayelerde sonuç bölümü yok, yani bir anda bitiyor. Yazarın içinde kalanları döktüğü ama hikayeyle pek alakası olmayan yazılar. Toplumsal konulara da değinilmiş ama yazılarda kopukluklar var. Bütünlüğü göremediğiniz için okurken sıkılıyorsunuz. Zülfü Livaneli'nin birçok kitabını okuyup beğenen birisi olarak ben bu kitabı hiç beğenmedim.
Sabahattin Ali'nin en güzel kitabı diyebilirim. Okuduğunuzda gözlerinizi dolduracak öyküler var. İnsanların o hallerini düşündükçe kahrolacak, bunların (veya benzerlerinin) yaşanmış olduğunu düşününce içiniz parçalanacak...