Emre Zeybek
@murphy0
ig: _emrezeybek_
30 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
Sen "küçük sıradan bir adam"sın.İnceleme
Sen "küçük sıradan bir adam"sın diyerek başlıyor yazarımız. Kitabın başından sonuna kadar eleştirdiği şeyler o kadar önemli şeyler ki bu da kitabı inanılmaz önemli kılıyor. Toplum normlarından tutun da komşulara, kadın erkek ilişkilerindeki topluma, diktatörlükten ırkçılığa, zorbalıktan savaşa, mutluluktan tutun da hayatı yaşamaya kadar ve daha da fazlası olmak üzere o kadar çok güzel konulardan küçük adamlara sesleniyor ki keşke daha önce okusaydım dediğim bir kitap oldu.
Bazı alıntılar ile bu incelemeyi destekleyeceğim ki kitabın tadını alın.
" Sen kendi kendinin esir tacirisin."
"Küçük adam, küçük olduğunu bilmiyor ve bunu bilmekten korkuyor."
"Ama büyük insanın özelliğindendir unutmamak, kin gütmemek, ama senin niçin böyle bayağı davrandığını anlamaya çalışmak. Bu da senin için yabancı, biliyorum. Ama inan bana: İstersen, yüz kez, bin kez, milyon kez acı ver, onulmaz yaralar aç, yaptığın adi kötülüğün ardından o an ne yaptığını bilmesen de, büyük insan, yaptığın kötülüklerin vicdan azabını senin yerine çeker, bunlar büyük şeyler olduğu için değil, tersine küçük şeyler olduğu için. "
"Kütüphaneye gitmekle bir dövüşe gitmek seçeneği karşısında kalsan, kararın kesinlikle dövüşten yana olacaktır. Hayatta mutluluk dileniyorsun, ama güvence senin için daha önemli, hatta bunun bedeli, bütün yaşamın boyunca baş eğmek bile olsa."
"Bu dünyada benim kim olduğuma karar verecek tek kişi ben kendimim, başka hiç kimse değil. "
"Anlıyor musun şimdi, mutluluk niçin senden kaçıyor? Onun için çaba harcamak ve onu hak etmek gerekiyor! Sen ama mutluluğu yalnızca tıkınmak istersin, bu yüzden senden kaçıyor, çünkü senin tarafından tıkınılmak istemiyor."
"Şunun ötesi yok: Hayatı iyi ve mutlu yaşamak! Korkulu ruhların yolundan uzaklaştırsa da, kalbini izle. Hayat sana eziyet etse
Reklam
Parçalanma yani écartèlement1000Kitap
Öncelikle kitabın adından ve kapağından başlamak istiyorum. Kitabın adı Fransızca olan "écartèlement" yani çevirisi ile dörde ayırma anlamına gelmektedir. Araştırmalarıma göre écartèlement bir işkence türüdür. Suçlu kol ve bacaklarından atlarla iplerle bağlanır ve ardından atlar dört bir yana koşturularak uzuvlarının kopması sağlanırdı.
Kitabın kapak fotoğrafı ise Paul Klee'nin 1934'de yaptığı "One Who Understands" adlı çalışmasına aittir.
Artık kitaba gelece olursak Cioran kitapta çok fazla konuya değinmiş ve hayata karşı öfkesini, intihara olan arzusunu ama bir o kadar da yaşamın kendisinden bahsetmiştir. "İnsan kabul edilemez." demiş, "hayata sahip olduğundan daha fazla önem atfetmek çöken rejimlerde yapılan bir hatadır" diyerek tüm insanlığı karşıdan izleyen bir ruh gibi eleştirmiştir aslında. Yalnızlık ve intihar fikrinden çokça bahsetmiş olmasına rağmen bazen bundan şikayetçi olduğunu anlıyoruz. "Şu aralar yalnızım. Daha ne dileyebilirdim ki? Bundan daha yoğun bir mutluluk olamaz. Yo var, sessizliğin etkisiyle yalnızlığımın giderek büyüdüğünü dinlemenin mutluluğu." ve ardından "ölüm fikri etrafında o kadar çok dönüp durdum ki, hangi noktaya geldiğimi söyleyecek olsam yalan söylemiş olurum. Kesin olan şu ki, bu konuyu bırakmam, başka bir şey üzerine kafa yormam mümkün değil." diyerek aslında bu hayatta düşündüğü şeylerin yalnızlık ve ölüm olduğunu açıkça ifade etmiştir. Depresif kitap okumak istemeyenlerin kesinlikle zorlanacağı bir kitap olmakla beraber hayatın gerçekliğini sizin suratınıza vurmasını istiyorsanız çok güzel bir tercih olacaktır.
"Bir kere anlayınca insan, en iyisi derhal ölmek. Peki, anlamak ne demek? Tam olarak kavradığımız şey hiçbir biçimde ifadeye gelmez, hiç kimseye, hatta kendinize bile aktaramazsınız, o yüzden de zaten kendi sırrının tam
Moscarda1000Kitap
Bu zamana kadar okuduğum en iyi 10 kitaptan bir tanesi.
Vitangelo Moscarda bir gün karısının ona burnunun yamuk olduğunu söylemesiyle aynaya gidip kendine bakar ve bu güne kadar bunu fark etmediğini anlar. Bunu diğer uzuvları da takip eder ve kendi gözündeki Moscarda ile karısının gözündeki "Genge"sinin ne kadar farklı olduğunu görür. Bu karakterin kendisine yabancılaşıp uzaktan bakmasına yol açar. Ardından kendini, benliklerini sorgulama süreci başlar ve yazar bunu mizah, dram ve varoluş sancısı ile birlikte verir. Moscarda hem "Biri", hem "Hiçbiri", hem de "Binlercesi" olmuştur.
Luigi Pirandello'dan okuduğum ilk kitaptı ve tek kitap olmayacak. Yazar kendi hayatından esinlenerek de bu kitaba çokça şey katmış. Bu da kitabı ayrı bir yere koyuyor. Ayrıca bu kitabın Nobel Edebiyat Ödülü almasında büyük bir rolü olduğu da kesin.
Birkaç alıntı bırakmak istiyorum.
"Kendime baştan aşağı yeniden bakmam lazım. Bu hal bana dokunuyor. Bedenimle ilgili bu sefil durum beni öldürecek veya delirtecek ki zaten hemen hemen aynı şey değiller mi? Bu durumun çaresini de ancak kendi içinde bulabilirim."
"Başkalarının kusurlarını kolayca tespit edebilirken, kendimiz hakkında saptamalarda bulunmaktan ne kadar da uzağız, bu bir gerçek. Ama ruhuma düşen kötülük tohumu, konuyu böyle kolayca halletmeme izin vermiyor."
"Yalnız kalmak istiyordum ama bahsettiğim öyle bir yalnızlık ki tamamen, alışılmadık bir biçimde yalnız kalmaktan bahsediyorum. Sizin aklınıza ilk gelen şekliyle, sadece insanlardan uzaklaşmak değil, kendi kendimden de uzaklaştığım ve kendi kendimi dışarıdan, bir yabancı gibi seyrettiğim bir hali arzuluyorum."
"Biliyorsunuz ki şu anda, bir dakika önce olduğunuzdan farklı birisiniz."
"Hayatım boyunca sıradan, öylesine bir adam olduğuma inandım. Bir adam ve bu yeterliydi. Tüm